ကဲ.......ပူတူတူးေလးတို႕ေရ း)
ဒီကေန႕ေတာ့ မမတို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂါ FM ေရဒီယုိကေန ပုံျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ေျပာျပခ်င္ပါရဲ႕ကြယ္.....
(ေရဒီယိုအစီအစဥ္ကေတာ့ ပို႕စ္တင္ခါနီးမွလံက်ဳပ္ျပီး..ဖန္တီးလိုက္တာပါရွင္ )
ဟုိး..ေရွးေရွးတုန္းကေပါ့ကြယ္ ရြာတစ္ရြာမွာ ေမွာ္ဆရာၾကီးတစ္ေယာက္ရွိသတဲ့။
အဲဒီ့ေမွာ္ဆရာၾကီးမွာ သားသုံးေယာက္ရွိပါတယ္။ေမွာ္ဆရာၾကီးက သူေသသြားခဲ့ရင္ သူ႕ရဲ႕သားေတြကို သူ႕ေျမပုံမွာ တစ္ညကို တစ္ေယာက္ အလွည့္က် ေစာင့္ရမယ္လို႕ မွားထားသတဲ့ကြယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ ေမွာ္ဆရာၾကီး ေသသြားပါေလေရာတဲ့။ (ဒီပုံျပင္မွာ.ေမွာ္ဆရာၾကီးရဲ႕အခန္းက နည္းေနလို႕ .ျမန္ျမန္ပို႕ေပးလိုက္တာပါ းP)
ေမွာ္ဆရာၾကီးမရွိေတာ့..က်န္ခဲ့တဲ့သားသုံးေယာက္က သူ႕အေဖမွာခဲ့တဲ့ အတိုင္း ေမွာ္ဆရာၾကီးရဲ႕ ေျမပုံ မွာ အလွည့္က် ေစာင့္ရေတာ့တာေပါ့။ ပထမဦးဆုံးညမွာေတာ့ သားၾကီးျဖစ္သူရဲ႕အလွည့္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သားၾကီးျဖစ္သူက ပ်င္းလည္းပ်င္းတယ္။သုံးခ်ိဳင္းကင္းကို ညဖက္သြားရမွာလည္းေၾကာက္လည္းေၾကာက္ တတ္ေလေတာ့ သူ႕ရဲ႕ အငယ္ဆုံးညီျဖစ္သူကို ေခၚေျပာသတဲ့။ (အၾကီးေတြရဲ႕ထုံးစံအတိုင္း ၾကီးႏိုင္ငယ္ညွင္း လုပ္တာေပါ့ကြယ္)
“ညီေလး မ်က္ျပဴး၊ အစ္ကို႕ကိုယ္စား ဒီည သြားေပးပါလား မင္းကို Grand Royal တစ္ျပားေပးမယ္ကြာ” လို႕ေျပာသတဲ့။ အဲဒါနဲ႕ မ်က္ျပဴးလည္း (အနစ္နာခံျပီး) သူ႕အေဖေျမပုံဆီကို သြားသတဲ့။ သူ႕အေဖမွာခဲ့တဲ့ အတိုင္း(အေဖ့) ေျမပုံမွာ တစ္ညေစာင့္အိပ္ဖို႕ေပါ့။
ညသန္းေခါင္ေလာက္က်ေတာ့ သူ႕အေဖအသံကို (ခုလိုေျပာတာ)ရုတ္တရက္ ၾကားလိုက္ရပါေလေရာ တဲ့ကြယ္။
“အခု ဘယ္သူေရာက္ေနလဲ၊ ငါ့သားအၾကီးဆုံးလား” တဲ့
ဒါနဲ႕ မ်က္ျပဴးက “မဟုတ္ပါဘူး အေဖ၊ ကၽြန္ေတာ္မ်က္ျပဴးပါ”လို႕ ျပန္ေျဖလိုက္သတဲ့။
အဲဒီ့ေတာ့ ေမွာ္ဆရာၾကီးက ျပန္ေျပာသတဲ့။
“ေအးေလ..မင္းလာေတာ့လည္း..မင္းရဲ႕ကုသုိလ္ကံေပါ့”လို႕ေျပာျပီး
“ဥဳံ..ဘာမီတြန္၊ဂ်က္လက္မတ္၊ေအဘီစီ”လို႕ ဂါထာလိုလိုစာတစ္ေၾကာင္းကိုရြတ္လိုက္သတဲ့ကြယ္။ း)
သူရဲ႕ အသံအဆုံးမွာပဲ အင္မတန္လွပတဲ့ျမင္းၾကီးတစ္ေကာင္ေပၚလာပါသတဲ့။ျမင္းၾကီးဟာ ခြာသံျပင္းျပင္းနဲ႕ ကဆုန္ေပါက္ ေျပးလာလိုက္တာ ေျမၾကီးေတာင္ သိမ့္သိမ့္ တုန္သြားသတဲ့ကြယ္။ဒါနဲ႕ပဲ ေမွာ္ဆရာၾကီးက
မ်က္ျပဴးကို “ကဲ…သား၊ဒီျမင္းကို ယူေတာ့၊ အေဖ့ကို အလုပ္အေကၽြးျပဳခဲ့သလို မင္းကို ေကာင္းေကာင္း အလုပ္အေကၽြးျပဳလိမ့္မယ္”လို႕ေျပာသတဲ့
သူ႕အေဖစကားဆုံးေတာ့ မ်က္ျပဴးကျမင္းကို ပြတ္သတ္ျပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ က်က္စားရေအာင္ လြတ္ေပးထားခဲ့ျပီး အိမ္ကိုျပန္လာသတဲ့ကြယ္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အစ္ကိုေတာ္ေတြက သူ႕ကို ဟားတိုက္ျပီး ရယ္ၾကသတဲ့ကြယ္။(အၾကီးေတြမ်ားေနာ္..ေကာင္းကိုမေကာင္းတာ း))
“ဘယ္လိုလဲ၊ညတုန္းက ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ရွိရဲ႕လား ညီေလး”လို႕ေမးေတာ့
မ်က္ျပဴးက ဘာမွျပန္မေျပာဘူးတဲ့ကြယ္။
ေနာက္တစ္ေန႕ည က်ျပန္ေတာ့ (ဒုတိယအစ္ကိုရဲ႕ေကာင္းမႈေၾကာင့္)မ်က္ျပဴးပဲ သူ႕အေဖေျမပုံဆီကို သြားရျပန္သတဲ့ကြယ္။ အဲဒီ့ ဒုတိယညမွာလည္း ပထမညလိုပဲ မ်က္ျပဴးပဲျဖစ္ေနျပန္ေတာ့ ေမွာ္ဆရာၾကီးက သူဖန္ဆင္းထားတဲ့ျမင္းကိုေခၚျပီး မ်က္ျပဴးကို ေကာင္းေကာင္းအလုပ္အေကၽြးျပဳဖို႕ မွာသတဲ့ကြယ္။
ေနာက္ဆုံး တတိယညက်ေတာ့ မ်က္ျပဴးကိုယ္တိုင္ ေစာင့္ရတဲ့ညေပါ့။အဲဒီ့ညမွာေတာ့ မ်က္ျပဴးရဲ႕ ဖခင္က(ဖန္ဆင္းထားတဲ့)ျမင္းကို မ်က္ျပဴးကလြဲရင္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အလုပ္အေကၽြးမျပဳရဘူးလို႕ မွာၾကားလိုက္သတဲ့။
ဒီလိုနဲ႕ ညီအစ္ကိုသုံးေယာက္ဟာ(အေဖေပးတဲ့တာ၀န္ျပီးေတာ့) အတူတကြ ဆက္လက္ေနထုိင္ၾကပါသတဲ့။ မၾကာခင္တစ္ေန႕မွာေတာ့ သူတို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ ဘာသိဘာသာ ဘုရင္ၾကီးက ေၾကညာခ်က္ တစ္ရပ္ ထုတ္ျပန္လိုက္ပါသတဲ့။
တက္စရာအထစ္မရွိပဲ..ဟိုး…မိုးထိေအာင္ျမင့္တဲ့“ေမွ်ာ္စင္ျမင့္ထက္တြင္ စံျမန္းေနေသာ သမီးေတာ္ မိသိန္းၾကည္၏လက္ထဲမွ ပုံတူပန္းခ်ီကားကို ရေအာင္ယူေဆာင္ႏိုင္သူအား သမီးေတာ္ႏွင့္ စုလ်ားရစ္ပတ္ လက္ထပ္ေပးမည္” လို႕ဆိုေတာ့ တစ္တိုင္းျပည္လုံးလႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္ ကုန္တာေပါ့။ (ဘုရင့္သမီးေတာ္ဆိုေတာ့ အမ်ားသိၾကတဲ့အတိုင္း အစပ္ကတစ္ရာ၊အဖာက ပရျပစ္ ၊ေမွာင္က်ေအာင္ညစ္ပါတဲ့၊ ပဆစ္အိမ္ကို သုံးလြန္းလိန္ခါးတင္ထိုးကာ.. လူျမင္သမွ် စိတ္ပ်က္ေအာင္လွပါတဲ့ “မေရသည္” ထက္ေတာ့ အမ်ားၾကီး ကို သာတာေပါ့ကြယ္ းP)။
ဒီသတင္းကိုေမွာ္ဆရာၾကီးရဲ႕သားျဖစ္တဲ့ ညီအစ္ကိုသုံးေယာက္ကလည္း ၾကားတာေပါ့။ အစ္ ကို ႏွစ္ ေယာက္က မင္းသမီးရဲ႕ၾကင္ယာ (သူတို႕အတြက္မျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္) ဘယ္သူျဖစ္မလဲ ဆိုတာကို သိခ်င္ နေပမယ့္..မ်က္ျပဴးကေတာ့စိတ္မ၀င္စားသလို ပဲေနသတဲ့ကြယ္။ဒါနဲ႕ပဲအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ က ျမတ္ျပဴး မပါပဲမင္းသမီးရဲ႕ ၾကင္ယာေရြးပြဲကိုခ်ီတက္သြားၾကပါသတဲ့။
အစ္ကိုေတြလည္း အျပင္ေရာက္သြားေရာ မ်က္ျပဴးက ခ်က္ခ်င္းပဲ အိမ္ျပင္ထြက္ျပီး သူ႕အေဖ ေပးထားတ့ဲ ျမင္းၾကီးကို ေလခၽြန္ျပီးေခၚလိုက္သတဲ့ကြယ္။(ေအာ..လက္စသတ္ေတာ့ သူက ကုတ္ ကျမင္းကိုးကြယ့္ း)
ျမင္းၾကီးလည္းေရာက္လာေကာ မ်က္ျပဴးကျမင္းၾကီးရဲ႕နားရြက္တစ္ဖက္က ၀င္ျပီး ေနာက္တစ္ဖက္က ထြက္လိုက္တာ(ဟိုဘက္နားရြက္လည္းေရာက္ေရာ)မင္းသားတမွ်လွပေခ်ာေမာသူတစ္ဦးျဖစ္သြားေရာတဲ့ကြယ္။ (ပုံျပင္ဆိုေတာ့..ဒါေလးေတြေတာ့ နည္းနည္းပါမွာေပါ့ကြယ္။ျပီးေတာ့ မင္းသားနာမည္ကလည္း ရုပ္ဆိုးေနေတာ့ ကိုယ္လည္း..အားနာတာနဲ႕ ဒီအခန္းေလးထည့္ေပးလိုက္တာပါ းP)
ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ မ်က္ျပဴးဟာ သူ႕ရဲ႕စီးေတာ္ျမင္းၾကီးကို စီးျပီး (မင္းသမီး) မိသိန္းၾကည္ ရွိတဲ့ ေမွ်ာ္စင္ဆီ ကိုထြက္လာခဲ့ပါသတဲ့။ေမွ်ာ္စင္ေအာက္လည္းေရာက္ေရာ..မ်က္ျပဴးကေလတစ္ခ်က္ခၽြန္လိုက္တဲ့အခါ ျမင္းၾကီးက ခုန္ပစ္လိုက္တာ ဟိုး ေမွ်ာ္စင္ထိပ္ကို တန္းေရာက္သြားေရာတဲ့ကြယ္ (ပုံျပင္ဆိုေတာ့…)
ေနာက္ျပီးေတာ့ မ်က္ျပဴးက မင္းသမီးဆီက ပန္းခ်ီကားတင္မကဘူး လက္ထဲက ငါးသိန္းတန္ဖုန္းကို ပါ ယူလာ ႏိုင္ခဲ့သတဲ့ကြယ္ (ဒါကေတာ့ေၾကာ္ျငာပါ)။မ်က္ျပဴးရဲ႕စြမ္းရည္ကိုျမင္ေတာ့ လူေတြအားလုံးက အံ့ၾသ ကုန္တာ ေပါ့ကြယ္။ဒီလူေတြကျမင္းစီးလာတဲ့မ်က္ျပဴးကိုျမင္ေပမယ့္ဘယ္သူရယ္လို႕သဲသဲကြဲကြဲမျမင္လိုက္ရဘူးတဲ့။
ဒီလိုနဲ႕ မ်က္ျပဴးဟာ သူရဲ႕ျမင္းၾကီးကို ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ျပီး အိမ္ကိုျပန္လာသတဲ့ကြယ္။ သူအိမ္ေရာက္ျပီး မၾကာခင္မွာပဲ သူ႕အစ္ကိုၾကီးနဲ႕ အစ္ကိုလတ္တို႕ျပန္ေရာက္လာေတာ့ အင္မတန္မွ သားနားတဲ့ လူတစ္ ေယာက္က မင္းသမီးရဲ႕ပန္းခ်ီကားကိုတစ္ခါတည္းယူသြားႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပၾကသတဲ့။
မ်က္ျပဴးလည္း(ၾကြားခ်င္တာနဲ႕)မေနႏိုင္ပဲ “အဲဒါ ကၽြန္ေတာ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလားအစ္ကိုတို႕”လုိ႕လည္းေျပာေရာ
သူ႕အစ္ကိုေတြက”သူ႕ပုံနဲ႕မင္းပုံနဲ႕က တစ္ျခားစီပဲ”လို႕ ခ်ီးက်ဴးေထာပနာျပဳၾကသတဲ့။
အဲဒီ့အခ်ိန္မွာပဲ ဘာသိဘာသာဘုရင္ၾကီးက သူ႕ေၾကျငာခ်က္အတိုင္း သူ႕သမီးေတာ္ရဲ႕ ပုံတူပန္းခ်ီကားကို ရေအာင္ယူသြားႏိုင္တဲ့ သူရဲေကာင္းေပၚလာေပမယ့္ လူကိုမေတြ႕လိုက္ရလို႕မေက်မနပ္ျဖစ္ေနမိသတဲ့။
အဲဒါေၾကာင့္ ဘုရင္ၾကီးက လူေတြအားလုံးကို ဖိတ္ေခၚျပီး စားေသာက္ပြဲၾကီးက်င္းပေပးသတဲ့။ဒီပြဲကို တက္ေရာက္လာသူေတြထဲမွာမ်က္ျပဴးတို႕ညီအစ္ကိုသုံးေယာက္လည္းပါတာေပါ့ကြယ္။
အဲဒီ့ပြဲမွာပဲ (မင္းသမီး) မိသိန္းၾကည္က သူကိုယ္တိုင္လိုက္လံဧည့္ခံျပီး သူ႕ရဲ႕ငါးသိန္းတန္ဖုန္းနဲ႕ ဘယ္သူဖုန္းေျပာေန သလဲဆိုျပီး လိုက္ရွာတာေပါ့ကြယ္။ပထမေတာ့ မင္းသမီးက အရမ္းစိတ္ညစ္သြားပါသတဲ့။ (ေရာက္လာတဲ့သူအားလုံးက i Phone ေတြပဲ သုံးေနၾကတာကိုး)။
အဲဒီ့အခ်ိန္ မွာပဲ ေခ်ာင္က်က်စားပြဲတစ္ခု ကေန ၾကားလား…ၾကားလား ဆိုတဲ့ (ေတာ္ေတာ္က်ယ္တဲ့) အသံနဲ႕အတူ ဖုန္းေျပာေနတဲ့ မ်က္ျပဴးကို ေတြ႕ပါေလေရာတဲ့ကြယ္။ဒါနဲ႕ပဲ မင္းသမီးကအားရ၀မ္းသာျဖစ္ျပီး အနားကို ေျပးၾကည့္ေတာ့ အဟုတ္ပါပဲ CDMA 800 ဆိုတဲ့ စာေလးကိုဖုန္းမွာေတြ႕ေရာ..အားရ၀မ္းသာစြာနဲဲ႕ သူ႕ခမည္းေတာ္ဆီကို သြားအေၾကာင္းၾကားေလသတဲ့ကြယ္(ပုံျပင္ထဲက မင္းသမီးကေတာ့ သိပ္မယူခ်င္ရွာဘူးပဲေနာ္)
ဒီအေၾကာင္းကိုၾကားတဲ့ မ်က္ျပဴးရဲ႕ အစ္ကိုေတြက သူ႕ညီကို “နားဖာေခ်းဆုိ႕ျပီး ငါ့နားၾကားမ်ား လြဲသြားေလသလား ငါတို႕ညီ အရူးက မင္းသမီးရဲ႕ ၾကင္ဖက္ေလာင္း ဟုတ္လား မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ကိစၥပဲ”လို႕ အသည္းအသည္ ခ်ီးက်ဴးၾကပါသတဲ့ းP
သူ႕အစ္ကိုေတြစကားမဆုံးခင္မွာပဲ မ်က္ျပဴးဟာ အျပင္ကိုေျပးထြက္သြားသတဲ့ကြယ္….။ မ်က္ျပဴး လည္း ျပန္လာေရာ လွပတဲ့ ျမင္းၾကီး တစ္ေကာင္ နဲ႕အတူ ေခ်ာေမာတဲ့လူငယ္တစ္ေယာက္ိုပါ တအံ့ တၾသ ေတြ႕ၾကရသတဲ့ကြယ္။
ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ဘုရင္ၾကီးရဲ႕ လက္ဆက္ေပးမႈေၾကာင့္ မိသိန္းၾကည္နဲ႕ မ်က္ျပဴးတို႕ဟာ ထိမ္းျမားဖို႕အစီအစဥ္ေတြ လုပ္ၾကသတဲ့ကြယ္။
အဲဒီ့ေတာ့မွပဲ အစ္ကိုၾကီးနဲ႕ အစ္ကိုလတ္ျဖတ္သူတို႕ဟာ ဖခင္ေမွာ္ဆရာၾကီးရဲ႕ မွာၾကားခ်က္ကို မလိုက္နာမိတာမွားေလစြလို႕ေနာင္တရၾကသတဲ့ကြယ္။ဒါေပမယ္ေနာင္တရ႕ဲသဘာ၀အတိုင္းေနာင္မွ ရတဲ့ ကိစၥဟာ ျပီးခဲ့တဲ့အမွားကို ျပန္လည္ျပဳျပင္လို႕ မရႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့။
ကေလးတို႕ေရ.......ပုံျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္………။ း)
ေမာင္ညီမေလးတို႕ေတြလည္း..ပုံျပင္ေလးကိုဖတ္ျပီး မိဘစကားေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္ကာ ၊ေမာင္ႏွမေတြ အေပၚ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္၊စည္းစည္းလုံးလုံးနဲ႕ ေနႏိုင္သြားေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါကြယ္။ း)
အေၾကာင္းျပခ်က္ ေရေရရာရာမရွိပဲ အရႈးထျပီး ေကာက္တင္လိုက္မိတဲ့အတြက္..
ဒီပုံျပင္ထဲမွာ..
အဆီအေငၚမတည့္တာမ်ားေတြ႕ရင္လည္း
တစ္ေယာက္ တစ္ေဒၚလာစီေပးကာ..ဆုံးမ ႏိုင္ပါတယ္ရွင္ းP
ခ်စ္ခင္ ေလးစားလွ်က္
