ျပန္မေပးႏိုင္တဲ႔သူနဲ႔ ျပန္မယူတတ္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္အေၾကာင္း

အဲ႔ဒီ............
ဆင္ေျခဖုံး ညေနခင္းထဲမွာ
ေဖေဖ႕ ဘ၀ရွိတယ္
ထမင္းတစ္ဆုပ္ သဲတစ္ဆုပ္နဲ႕ ဘ၀

ျပန္လာခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္တတ္သူမ်ားနဲ႔
အိမ္ကိုမွ တည္႕တည္႕ ျပန္တတ္သူရဲ႕ၾကား
အျပန္အလွန္နားလည္မႈ၊ ေမတၱာသစၥာရွိမႈ

သူက ဘ၀ဆိုတာ ကုန္းဆင္းကုန္းတက္လို႕ယုံတယ္
အသိဥာဏ္ ဘာသာေဗဒ
ရိုးသားမႈရဲ႕ အနီးအေ၀း သေဘာတရား အလင္းအေမွာင္
အခ်ိန္အဆ အားလုံး အားလုံး
အျဖဴနဲ႔အစိမ္းကေန ယူနီဗာစီတီအထိ သင္ၾကားဖို႕
ေခၽြးဥေတြနဲ႔ စာအုပ္ေတြကို သူဖန္ဆင္းခဲ႔တယ္

၀လုံးေလးေတြနဲ႔ ေဘာလုံးကို စကန္
ကၾကီး၊ ခေခြးဆိုတာ ဆိုေနၾက သီခ်င္းလို ပိုင္ႏိုင္လို႕
A B C D လည္း ကၽြမ္းက်င္ေအာင္ လုပ္ရတာပဲ
မဟာဗႏၶဳလနဲ႔ ျပီးခဲ႕တဲ႕ သူက ရူပေဗဒ ပုစၦာတစ္ပုဒ္ကို နားမလည္ႏိုင္
ဒါေပမယ္႔ ျပံဳးလို႔ ေပ်ာ္လို႕ ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး အရႈံးေပးလို႕
မ်က္ခုံးေတြ တြန္႕ေကြးေအာင္ က်ဳံ႕လို႕
အသံဖ်ားေတြ တုန္ခါျပီး ၀င္တဲ႔အထိ
ဟိုဘက္ကမ္းကို သြားခါနီး ႏူတ္ခမ္းေတြ ျဖဴေလ်ာ္တဲ႔အထိ
ပညာတတ္ၾကီး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဖို႕ တဖြဖြ
ဆုပ္ထားတဲ႔ လက္ေတြ ေျပေလ်ာ႔သြားတာေတာင္ ဆုပ္ထားဆဲ
အယူအဆေတြ ၊ အေတြးအေခၚေတြ ဆုပ္ထားဆဲ
လႊတ္မခ်ရဲ၊ လႊတ္မခ်၀ံ႕၊ လႊတ္မခ်ရက္ခဲ႔ ...............
ဒီလိုနဲ႔ လမ္းကေလးစေလွ်ာက္ ကုန္းဆင္းေတြ ကုန္းတတ္ေတြနဲ႔...။

အခုေတာ႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ယုံၾကည္ရာကို မက္ခြင္႔ရွိတဲ႕
တစ္ကိုယ္ေတာ္ လူစြမ္းေကာင္းေတြ
ေရေပၚမွာလည္း သြားႏိုင္တယ္
ေလေပၚမွာလည္း သြားႏိုင္တယ္
တစ္နာရီေလာက္ လႈပ္ရွားရုံနဲ႔ ေညာင္းညာတတ္တယ္
၂၄နာရီ အခ်ိန္ျပည္႕ ေမာေနတတ္တဲ႕
ေနပူကိုေၾကာက္တဲ႔ ေနေရာင္ေအာက္က လူသားေတြ
ဒါနဲ႔ပဲ ရိပ္ႏိုင္သမွ်ရိပ္ေအာင္ အတၱဆန္ပစ္ၾကတယ္

အဲ႔ဒီ...................
လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ညေနခင္းထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္႔ ဘ၀ရွိတယ္
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ စီးကရက္တစ္ဖြာ ဆိုဖာဆတ္တီေတြနဲ႔ဘ၀
ေဆာင္းရာသီလို အခန္းေတြထဲမွာ အျမဳပ္ခြက္ေတြ အျမဳပ္ခြက္ေတြနဲ႔
စကားလုံးအၾကီးၾကီးေတြနဲ႔ ကမၻာၾကီးတစ္ခုကို ဖန္းတီး
အက္ေၾကာင္းထပ္ သယံဇာေတြနဲ႔ ေပ်ာ္စရာၾကီး
ဒါေပမယ္႔ .... မေပ်ာ္ဘူး
ၾကယ္ကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္သင္းသင္း
လ၀န္းေလာက္မွ မလင္းႏိုင္ရင္ သန္းေခါင္ယံမပီသဘူး
................

................

ကၽြန္ေတာ္ ေဖေဖ႕ကို လြမ္းတယ္.................။

ရိုးလတ္(စ္)

(15-5-2013)

Read more »

ဆယ္ရက္၊ေဖေဖာ္၀ါရီ

 

အဲ့ဒီ့ေန႔မေရာက္ခင္ကတည္းက သြားျဖစ္ခဲ့ရင္ဆိုၿပီး ေတြးေပ်ာ္ေနတာဆိုေတာ့..ေကာင္းေကာင္း အိပ္ မေပ်ာ္ ခဲ့ပါဘူး။ 

ေထြေထြထူးထူးကိစၥ ဘာကိစၥမွမရွိပါေစနဲ႔လို႔.. ဆုေတာင္းရတာအေမာ..

ေနာက္ေတာ့ ဆုေတာင္းေလးျပည့္သြားပါတယ္။ 

ေန႔လယ္ဆယ့္တစ္နာရီဆယ့္ငါးေလာက္မွာ အိမ္က“စ”ထြက္ခဲ့တယ္။ တီတင့္တို႔အိမ္ကို း)

တီတင့္အိမ္ ေရာက္ခါနီး ေရာက္ေၾကာင္း သတင္းလွမ္းပို႔လိုက္ေတာ့ ဖုန္းထဲမွာ အသံေတြၾကားေန ရတာ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္နဲ႔ရယ္.. း) 

အဲ့ဒီ့ေန႔က..

အန္တီတင့္နဲ႔ေတြ႔တယ္။

အစ္မျမေသြးနီ(မိသားစု)နဲ႔ေတြ႔တယ္။ 

မၾကီးမိုးေငြ႔နဲ႔ေတြ႔တယ္။

အစ္ကိုရန္ေအာင္နဲ႔ေတြ႔တယ္။

ကိုဖိုးစိန္နဲ႔ေတြ႔တယ္။

ကိုညီရဲနဲ႔ေတြ႔တယ္။

ကိုစည္သူ(မွ်စ္)နဲ႔ေတြ႔တယ္။

အစ္မဒိုးကန္(မဒမ္ကိုး)နဲ႔ေတြ႔တယ္။

ကိုကိုးအိမ္န႔ဲေတြ႔တယ္။

ကဗ်ာဆရာလက္၀ဲနဲ႔ေတြ႔တယ္။

မိုးညခ်မ္းနဲ႔ေတြ႔တယ္။

ေရတမာနဲ႔ေတြ႔တယ္။

ေဒါင္းေတာင္နဲ႔ေတြ႔တယ္။ (ခ်စ္စႏိုးနဲ႔ေခၚၾကတယ္။ ေဒါင္ေဒါင္တဲ့ း)

မသူသူဟန္နဲ႔ေတြ႔တယ္။

အစ္ကိုေဇာ္နဲ႔ေတြ႔တယ္။

အစ္မရို႔စ္(Rose of Sharon)နဲ႔ေတြ႔တယ္။

အစ္မ မက္မက္နဲ႔ေတြ႔တယ္။

ေနာက္ထပ္ အစ္မႏွစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔တယ္။

မိစံနဲ႔ေတြ႔တယ္။ း) 

Blogger ေတြနဲ႔ေတြ႔ရတာ.. ေပ်ာ္စရာႀကီး..

Blogger ဆိုတာ.. အျပစ္အနာအဆာကင္းတဲ့ စင္းလုံးေခ်ာ “မခ်စ္စု”သရက္သီးလိုပါဘဲ.. း)

သူ႔အရသာမွာ ခ်ိဳေအးေမႊးလို႔...

အဲ့ဒီ့ေန႔က မခ်စ္စုေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔..ေတြ႔ခဲ့ရတယ္ း)

တကယ္ပါ.. 

အဲ့ဒီ့ေန႔က တကယ့္အမွတ္တရဘဲ..

အဲ့ဒီ့ေန႔က မုန္႔ဟင္းခါးေလး စားေကာင္းတယ္။ ငွက္ေပ်ာေပါင္းကိုမေမ့ဘူး။  း)

ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ စီစဥ္ေပးတဲ့ တီတင့္ကို ေက်းဇူး(အထူး)တင္ရွိရပါေၾကာင္း...

(အမွတ္တရအေနနဲ႔ဘဲ အၾကမ္းျခစ္လိုက္တာ..

အေခ်ာဆို.. အကုန္သေရက်ကုန္လိမ့္မယ္ း)

ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္

သမီးစံ

Read more »

Doubt

ယေန႔မနက္ ကိုးနာရီခြဲခန္႔အခ်ိန္တြင္ သူမသည္ အေၾကာင္းကိစၥ တစ္ခုေၾကာင့္ ခရီးသြားရန္ ျပည္သူပိုင္ ဘတ္(စ္)ကားဂိတ္တြင္မတ္တပ္ရပ္ကာ ေစာင့္ေနစဥ္ျဖစ္သည္။ ထိုအခိုက္ ေဘးနား သို႔ လူတစ္ေယာက္ လာရပ္ေလသည္။ ပုံဆင္းသ႑ာန္အား အတိအက်ျပရေသာ္ ထိုသူသည္ အသက္ေလး ဆယ္ခန္႔ရွိမည္။ အသားညိဳညိဳ၊ အရပ္အေမာင္းမွာ ငါးေပဆယ့္တစ္ခန္႔၊ နဖူးတြင္ ဆံပင္အတန္ငယ္ရွင္းေသာ ဥပဓိ ရုပ္ႏွင့္ ျဖစ္သည္။အရပ္ျမင့္သည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ ထိုသူ၏ မွတ္မိလြယ္ေသာ ဥပဓိ ေၾကာင့္လည္းေကာင္း  ခဏျမင္ရုံႏွင့္ မွတ္မိသြားေလသည္။ ထို႔ေနာက္.. တိုက္ဆိုင္ေလသည္လား မေျပာတတ္ေပ။ စီးရမည့္ ဘက္(စ္)ကား ဆိုက္လာသည္တြင္ ထိုသူစိမ္းႏွင့္ သူမသည္ ႏွစ္ေယာက္ထိုင္ ခုံတန္းတြင္ ေဘးခ်င္းယွဥ္ လွ်က္ျဖစ္ေနျပန္သည္။သူမေနရာက ကားျပတင္းေပါက္နားမွာ..။ ကားခုံ ၏ ေနာက္မွီသည္ သာမာန္ထက္ အနည္း ငယ္ေလွ်ာေန သည္ျဖစ္ ၍ ေက်ာကို ပုံမွန္ထက္ပိုကာ မွီထား လိုက္ရသည္။ ထိုစဥ္တြင္ သူမအေႏြးထည္ေဘးအိပ္ထဲတြင္ အၾကမ္းခံ ဖုန္း(စုတ္)ေလးတစ္လုံးလည္း ရွိေနသည္။(ထိုဖုန္းသည္ ယခုပို႔စ္အတြက္ အဓိက ဇာတ္ေကာင္ပင္ျဖစ္သည္။)

မၾကာမီ.. သူမဆင္းမည့္မွတ္တိုင္သို႔ ေရာက္လာေလသည္။ အျမဲလိုလို ျပာယိျပာယာႏွင့္ အမႈမဲ့၊အမွတ္မဲ့ ရွိေနတတ္ေသာသူမသည္ ေဘးအိပ္ထဲမွဖုန္းေလး အမွတ္မထင္ ေလွ်ာက် က်န္ေနခဲ့သည္ကို မသိေခ်။ ထြက္သြားေသာ ဘတ္(စ္)ကား ခပ္ေ၀းေ၀းသို႔ေရာက္သြားခ်ိန္မွ သူမအိပ္ထဲမွ ဖုန္းကို သတိရမိေလသည္။ မၾကာခဏ ၾကားမိေနေသာ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုကို ကိုယ္တိုင္ခံစားမိလိုက္ေသာအခါ  “အိုးထိန္းစက္ပမာ” ခ်ာခ်ာလည္သြားေလေတာ့သည္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလိုပင္ သူမေဘးနားက သူစိမ္းကို မ်က္စိ ထဲ ျမင္ေယာင္မိေလ သည္။ ထိုသူစိမ္းသည္ လူေကာင္းေလာ၊လူဆိုးေလာ ခပ္ျမန္ျမန္စဥ္းစားလိုက္စဥ္ သူမစိတ္ထဲတြင္ အႏႈတ္လကၡဏာသာ ေဆာင္ေနသည္။ နံပါတ္အသစ္ျဖစ္ေန၍ ထိုဖုန္းနံပါတ္ကို သူမလည္း အလြတ္မရေပ။ အိမ္ကိုလွမ္းေမးလိုက္လွ်င္လည္း လူၾကီးေတြသိကာ စိတ္ပူၾကကုန္လိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္.. သူမအေနႏွင့္ စိတ္ခ်ရသူတစ္ေယာက္ကို သတိရသြားကာ (ဆသရ ဖုန္းျဖင့္)နံပါတ္လွမ္းေမးလိုက္သည္။

ထိုဖုန္းနံပါတ္ဆီ သူမေခၚလိုက္ေသာအခါ တစ္ေခါက္မွ ႏွစ္ေခါက္သို႔တိုင္ ခ်က္ခ်င္းေခၚမရေပ။ သုံးၾကိမ္ေျမာက္တြင္မွ ဖုန္း၀င္သြားေလသည္။(MPT သည္ ထိုအေျခေနထိတိုင္ေအာင္ အက်ီစားသန္ လြန္းပါ၏။)သူမထင္သည့္အတိုင္းပင္ ထိုသူစိမ္း ဖုန္းကိုင္လာသည္။တိုက္ဆိုင္ေလသည္လားမသိ.။ ၾကားဖူးေနေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားအတိုင္းပင္ သူသည္ သူမဆင္းေသာမွတ္တိုင္ထက္လြန္၍ ခပ္ေ၀းေ၀းသို႔ ေရာက္ေနျပီျဖစ္၍ အဆင္ေျပေသာအခ်ိန္မွ(ညေနျဖစ္ျဖစ္) ဖုန္းကိုလာယူရန္၊ သူလည္းအလုပ္ကိစၥ အေဆာလွ်င္၍ ျပန္လွည့္မလာႏိုင္ေတာ့ေၾကာင္း ေျပာေလသည္။ ဒီပုံစံအတိုင္းဆို သူမအေနႏွင့္ အိမ္ျပန္ရန္ ခက္ေနလိမ့္မည္။ မျဖစ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္. .. ေရာက္ရာမွတ္တိုင္ မွျပန္ဆင္းခဲ့ေပးပါရန္၊ အငွားကား စီးလာပါက သူမအေနႏွင့္ အလြယ္တကူ ထုတ္ရွင္းေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကတိေပးလိုက္သည္။ ထိုအခါမွ သူ႔ကိုယုံေစခ်င္ေၾကာင္း၊ သူမဖုန္းအား တစ္စုံတစ္ခုျဖစ္ေစမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ေရာက္ေနသည့္မွတ္တိုင္တြင္ ဆက္ေစာင့္ေနရန္၊ မၾကာခင္သူ ျပန္လွည့္ လာခဲ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကတိေပးေလသည္။ ထိုအခါမွ သူမလည္း စိတ္ခ် သြားႏိုင္ေလသည္။ သို႔ေသာ္... ထိုသူ႔ထံ ဖုန္းဆက္ျပီးခ်ိန္မွစ၍ ေနာက္ထပ္ငါးမိနစ္ ၾကာသည္အထိ အရိပ္အေယာင္ မွ် ေပၚမလာေလေသာအခါ သူမစိတ္ပူရျပန္သည္။ ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ဖုန္းျပန္ဆက္လိုက္သည့္အခါ သူမရပ္ေနေသာ မွတ္တိုင္တစ္ခုအလိုတြင္ ေရာက္ေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း စီးလာေသာကား ဘီးေပါက္ေနေသာေၾကာင့္ ထိုေနရာသို႔ပင္ ကိုယ္တိုင္လာယူေစ လိုေၾကာင္း ျပန္ေျပာေလ သည္။

ထိုအခါ.. သူမလည္း မဆိုင္းမတြပင္ အေျပးသြားလိုက္ရာ ခပ္လွမ္းလွမ္းအေရာက္တြင္ ထိုသူစိမ္းကို ျမင္လိုက္ရ၍ ၀မ္းသာသြားမိသည္။ ထို႔ေနာက္ ထိုသူစိမ္းက သူမဖုန္းေလးကို ျပန္ေပးသည္။ (သူေျပာသည့္ ဘီးေပါက္ေနေသာကားကိုလည္း ထိုေနရာတြင္ မေတြ႔မိေပ ) သူမကလည္း ေက်းဇူးတင္စကားဆိုလိုက္ကာ သြားလိုေသာခရီး ေႏွာင့္ေႏွးေနမည္စိုး၍ နီးစပ္ရာ ဘတ္(စ္)ကားေပၚ ခပ္သြက္သြက္ လွမ္းတက္လိုက္ေလသည္။ ခပ္လွမ္းလွမ္း ထပ္ေရာက္ျပန္မွ သူမဖုန္းေလးကို ျပန္ၾကည့္မိေလေသာအခါ....

'' No Sim Card ..... ''

--------------------------

သည္ေနရာမွာ ပို႔စ္ကိုအဆုံးသတ္လိုက္လွ်င္ မျမင္ဖူးေသာ ထိုသူစိမ္းအေပၚတြင္  သူမ မိတ္ေဆြ (စာရႈသူမ်ား) အမုန္းပြားၾကမိမွာ အေသအခ်ာပင္ျဖစ္သည္။

တကယ္ေတာ့.....

ထိုဖုန္းထဲမွ MPT Sim Card ေလးမွာ.. ေပ်ာက္သြားသည္မဟုတ္။

ဖုန္းမွာ ဆင္း(မ္)ကဒ္ ႏွစ္ခုဆန္႔သည္ကိုေမ့ေနကာ သူမအေနျဖင့္ အလွ်င္လို ၾကည့္မိျပီး မ်က္စိလွ်မ္း သြားျခင္း သာ ျဖစ္ေလ သည္။

ထို႔ေၾကာင့္... သူမ၏ ေပါ့ဆမႈအသီးသီးေၾကာင့္သာ ျဖစ္ခဲ့ရေသာ ယခုျဖစ္စဥ္တြင္ ေနရင္းထိုင္ရင္းပင္ အထင္လြဲခံရရွာေသာ (အမည္ပင္မေမးလိုက္မိေပ) ထိုသူစိမ္းလူအား လြန္စြာ အားနာမိပါသည္။

ထို သူစိမ္းလူကဲ့သို႔ သူတစ္ပါးအား ကူညီဖူးသူမ်ား ဤပို႔စ္ကို ဖတ္မိပါက သူမကို စိတ္ဆိုးၾကမည္ သာ ျဖစ္ သည္။သူမ၏ မျပဳလုပ္သင့္ေသာအမွားႏွင့္ မထားအပ္ေသာ သံသယေၾကာင့္ အမည္မသိ သူစိမ္း လူတစ္ေယာက္၏ ေစတနာမွာ ေ၀ဒနာ ျဖစ္သြားခဲ့သည္ကို  အေတြးေရာက္တိုင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ ရပါသည္။

လူ႔ဘ၀တြင္ တစ္ခါတစ္ရံသာ ၾကဳံေတြ႔ရေသာ သင္ခန္းစာမ်ားသည္ ေငြႏွင့္ လဲ၍ မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အဖိုးထိုက္တန္လွေၾကာင္း ေနာက္က်မွ သိခြင့္ရခဲ့ျခင္းပင္..။

 ေ၀ဇယႏၱာမွတ္တိုင္ႏွင့္ ၄၉ကိုးမွတ္တိုင္သို႔  အမွတ္တရ -

ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္

သမီးစံ

Read more »

ေမေမ

ေမေမဟာ
သူ႔မ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔
ကၽြန္ေတာ္႔ ေက်ာကိုသပ္
ေအးေအးအိုနဲ႔ သီခ်င္းဆိုသိပ္တယ္....

ေမေမ႔ ေမတၱာဓါတ္ဟာ
ပုခတ္ၾကိဳးကေန ကၽြန္ေတာ္႔ ရင္ထဲ စီး၀င္
ေအးျမျငိမ္းခ်မ္းစြာ တသြင္သြင္...စီးတယ္...

ေမေမ....
သူမဟာ ၾကယ္ကေလးမ်ားရဲ႕ ေကာင္းကင္ျဖစ္တယ္...
သူမဟာ အလင္းေရာင္မ်ားရဲ႕ ရွင္သန္မႈ ျဖစ္တယ္....
သူမဟာ ပန္းရနံ႕မ်ားရဲ႕ ေမြးဖြားသန္႔စင္ရာ ျဖစ္တယ္....
သူမဟာ ကံေကာ္တစ္ရြက္ရဲ႕ ေန႕ရက္တစ္ရက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္...

ေမေမဟာ
ပန္းပင္ေတြပ်ဳိးဖို႔ သူကိုယ္တိုင္ မိုးအျဖစ္ရြာခဲ႔တယ္
လမင္းအိပ္ခ်ိန္မ်ားမွာေတာင္ အလွဆုံးျပဳံးတတ္တယ္...
ေမေမဟာ
ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို.....
ေဆာင္းဥတုနံနက္ခင္းကို ေအးျမလန္ဆန္းေစတယ္
မိုးညသန္းေခါင္ယံလို ျငိမ္းခ်မ္းလုံျခံဳေစတယ္
ေမေမဟာ
ကၽြန္ေတာ္႕တို႕ရဲ႕ ပင္လယ္ျပာျပာၾကီး....
လိႈင္းလုံးေတြစီးျပီး ညေနခင္းဆီ အလည္သြားဖူးတယ္....

ကၽြန္ေတာ္ငိုခ်င္တယ္..ေမေမ
ေမေမဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ သက္တံတစ္စင္းျဖစ္ေပမယ္႔
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေမေမရဲ႕ အလင္းဆိုင္ေလးေတာင္ မျဖစ္ခဲ႔...
သာမန္ ေရအိုးေလးရဲ႕ ေအးျမမႈေတာင္ မေပးႏိုင္ခဲ႔...
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေမေမအတြက္ ဒဏ္ရာေတြ သယ္ယူေပးတဲ႔ ရထားတစ္စင္းသာျဖစ္ခဲ႔တယ္...

ေမေမ....
ျဂိဳလ္ေတြကို သီျပီး ေမေမ႔လည္မွာ ဆြဲေပးခ်င္တယ္
ကၽြန္ေတာ္ဟာ စၾကာ၀ဠာၾကီးေလာက္ မၾကီးျမတ္ေပမဲ႕
ဓါးတစ္လက္ ထက္ရွမႈမ်ဳိးေတာ႔ ရွိခဲ႔ပါတယ္.....
သံေခ်းတတ္ေနတ႔ဲ ေမေမ႔သားဟာ
ဒီတစ္ရက္ေတာ႔ ထက္ျမက္ေနေစမယ္..
ေမေမ........
ကၽြန္ေတာ္ တိမ္ေတြကိုစီး
မိုးရြာေအာင္ ဗုံတီးလာခဲ႔မယ္
ေမေမ ေမြးေန႕မွာ ပန္းအေငြ႕လို ခ်မ္းေျမ႕ေအာင္ လို႔ပါ.................။

(လြတ္လပ္ေရးေန႔တြင္ ေမြးဖြားေသာ ခ်စ္ေမေမရဲ႕ (၆၅) ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔အမွတ္တရ )

Eleventh son

Read more »

(၁.၁.၂၀၁၃) ေမြးေန႔ရွင္သို႔

ႀကီးသူရိုေသ၊ရြယ္တူေလးစား၊ငယ္သူ သနားခဲ့သူ

အားနည္းသူကိုေဖးကူခဲ့သူ

ေတာက္မည့္မီးခဲတစ္ရဲရဲေလးေတြ

အနာဂတ္ရဲ႕သားေကာင္း၊သမီးမြန္ေလးေတြအေပၚ

အေထာက္အကူျဖစ္ေစခဲ့သူ..

အေလးထားကာ အဖိုး၊အဖြားေတြကို ကူညီ၊ေဖးမ ေပးခဲ့သူ

အကူအညီေတြကို အျမဲမျပတ္နားစြင့္ေနသူ

ဒီကေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ေမြးေန႔ရက္ျမတ္မွသည္..

စိတ္ခ်မ္းသာ၊ကိုယ္က်န္းမာစြာနဲ႔ 

ေရွ႕ဆက္မယ့္ သည္ခရီးလမ္းမွာ

အခက္အခဲမရွိ..

ခလုတ္ကန္သင္းဟူသမွ် ကင္းလြတ္ၿငိမ္းေအးစြာနဲ႔..

ဘာသာ၊သာသနာ၊လူမႈအက်ိဳးျပဳ တာ၀န္မ်ားကို 

ဆထက္တန္ဖိုး ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါေစ..။

ျပီးေတာ့..

ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ“ မုဒိတာ” 

--------------------- 

မုန္႔ေလးမ်ား စားရလို၊စားရျငား.. 

 ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါေၾကာင္း...  း))

ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာနဲ႔

သမီးစံ

Read more »

2012 ကို ျပန္လွည့္ၾကည့္ျခင္း (Tag)

အားလုံးဘဲ... မဂၤလာပါ။

သမီးစံ ဆိုတဲ့ အေပအေတတစ္ေကာင္ကို မွတ္မိၾကအုန္းမယ္ထင္ပါတယ္။ း)

ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္အနည္းက “ခံစားမႈသံစဥ္”အိမ္ပိုင္ရွင္ ဘေလာ့ဂါ(အစ္မ)စီအိုင္ေအ ပစ္ပစ္က  ၂၀၁၂ခုႏွစ္ ကို ျပန္လွည့္ ၾကည့္ ခိုင္းပါတယ္။ ဆရာေမာင္ဘုန္း (ေကာင္းကင္ျဖဴ)ကလည္း ေဖ့ဘုတ္ေပၚက ဆင္းခဲ့ပါတဲ့ း)

ဒီေခါင္းစဥ္နဲ႔ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ကိုယ္တိုင္ကလည္း အုန္း လြဲေန ပါတယ္။ဒီေတာ့ .. လွည့္ၾကည့္ဖို႔ အဆင္ မေျပ ဘူးေပါ့ေနာ္။ (တကယ္လြဲေနတာပါ။ မယုံရင္ ပုံျပင္လိုမွတ္ း)

ႏွစ္တစ္ႏွစ္ ကုန္သြားတိုင္းမွာ (ႏွစ္တိုင္းလိုလို)ခံစားမိတာကေတာ့ ဘယ္အရာမွ မျမဲဘူး ဆိုတာ ပါဘဲ း)။ ႏွစ္ေထာင့္ဆယ့္ႏွစ္မွာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ခံစားရတာသလို တစ္ပါးသူကိုထိခိုက္ နစ္နာေစခဲ့တာေတြ ပါအမ်ားၾကီးရွိခဲ့တာမို႔မသိေစခ်င္တာေလးေတြကိုထိန္ခ်န္ျပီးေတာ့ ေရးသြားပါမယ္… း)။

ျဖစ္ခဲ့ျပီးတဲ့ ေနာက္ေၾကာင္းေတြကို ေကာင္းေသာ္ရွိ၊ ဆိုးေသာ္ ရွိ ျပန္မ လွည့္ၾကည့္ခ်င္ေတာ့ေပမယ့္ စီအိုင္ေအရဲ႕ တစ္ခ်က္လႊတ္အမိန္႔ကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ပါဘူး။ အေၾကာင္း သိသလိုရွိေနေတာ့ ပို.. ေၾကာက္ ရပါတယ္ း)) (အေလွ်ာက္ေကာင္း အေထာင္းသက္သာသဟဲ့.. :P)

ဒီေတာ့... ၂၀၁၂မွာ မွတ္မိတာေလးေတြကို “လ”ေလးေတြနဲ႔ အစဥ္တိုင္း စဥ္းစားျပီး ရမ္းျဖီးသြားပါမယ္ :D

ဇန္န၀ါရီလမွာ အေမ့ေမြးေန႔လုပ္ပါတယ္။ထူးထူးျခားျခားမဟုတ္ေပမယ့္ ေရးတဲ့အထဲမွာ“လ”တစ္လ လိုေနမွာစိုးလို႔ေရးျဖစ္လိုက္ပါတယ္။အေမ့ေမြးေန႔မွာဘာမွလည္းမေပးခဲ့ႏိုင္ပါဘူး။

 ႏွစ္ေထာင့္ဆယ့္သုံးမွာေတာ့ ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္.. း)

ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ႏွစ္စဥ္က်င္းပျမဲျဖစ္တဲ့ သန္လ်င္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရ “ဆံေတာ္ရွင္ က်ိဳက္ေခါက္ေစတီ ေတာ္ျမတ္ၾကီး” ရဲ႕ ဗုဒၶပူဇနိယပြဲေတာ္မွာ ဘုရားဖူးျပည္သူေတြကို ႏွစ္စဥ္ စတုဒီသာေကၽြးေမြးေနတဲ့ “တကၠသုိလ္မ်ား မိသားစု”ဓမၼာရုံမွာ ကူညီျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။အခုလိုမ်ိဳး ကူညီခဲ့ဖူးတာ ပထမဦးဆုံးအၾကိမ္ဆိုေတာ့ ထူးျခားတယ္ေျပာရပါမယ္။ 

မတ္လမွာ ေနေတာ္ေတာ္ပူပါတယ္။ :D

ဧျပီလ(၆)ရက္ေန႔မွာ မွာ “ျမန္မာမုဒိတာလူငယ္မ်ား”ဆိုတဲ့ လူငယ္ပရဟိတ အဖြဲ႔ေလးမွာ တစ္တပ္၊တစ္အား ပထမဆုံး ပါ၀င္ကူညီေပးခဲ့ပါတယ္။ သဒၵါေပါက္ၿပီး လာေရာက္လွဴဒါန္းတဲ့အလွဴရွင္ေတြခမ်ာ အလွဴခံေပးတဲ့ သူဆီ အိမ္တိုင္ရာေရာက္ အလွဴေငြ ထည့္လာေပးတာကို လက္ခံေပးရတဲ့အထိေအာင္ ကူညီျဖစ္ ခဲ့ပါတယ္ း)။  မုဒိတာအဖြဲ႕နဲ႔လက္တြဲလုပ္ရတာ ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္းသလို၊ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ လည္း  အမ်ားၾကီး ေကာက္ရခဲ့ပါတယ္။

ဧျပီလ (သၾကၤန္တြင္း)မွာသီလရွင္ခဲ့ပါတယ္။

အသက္ခပ္ငယ္ငယ္တုန္းက တစ္ခါ၀တ္ခဲ့ဖူးတာေၾကာင့္ ဒီတစ္ၾကိမ္က ဒုတိယအၾကိမ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ အစပ်ဳိးျပီးျပီ။ အရွိန္ရလာျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ေနာင္ႏွစ္ေတြလည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္သြားႏိုင္ဖို႔ ရည္ရြယ္ ပါတယ္။ အရည္အတြက္ကေန အရည္အခ်င္းျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား ရင္းေပါ့ေလ (ေျပာတာပါဘဲ.. း) ။ ဆံပင္ေတြကိုပယ္၊ လူ၀တ္ကေန၊ သစ္ေခါက္ ဆိုးေရာင္ လဲေတာ့ အေမကေျပာတယ္ “ဆရာေလး နဲ႔သိပ္လိုက္တာဘဲ”..တဲ့။ ရာသက္ပန္ ၀တ္ျဖစ္ရင္ အေမေတာ့ မယ္ေတာ္ ၾကီးျဖစ္ရခ်ည္ေသးရဲ႕.. း))။ တိုက္ဆိုင္ တာလားေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။ ကိုယ္နဲ႔ အတူ တရားအားထုတ္မယ့္ အခန္းေဖာ္ ဆရာေလး ေတြကလည္း ရာသက္ပန္ေတြခ်ည္းပါဘဲ။ ဆရာေလးေတြ အကုန္လုံးက ငယ္ျဖဴေတြဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုလည္း ငယ္ျဖဴေစခ်င္တဲ့ေစတနာနဲ႔(ထင္ပါရဲ႕) အေၾကာင္း၊အက်ိဳးေတြ ဆင္ျခင္၊တရားျပျပီး ရာသက္ပန္၀တ္ဖို႔ မိန္႔ၾကေပမယ့္…ဘယ္ေလာက္ဘဲ တရားေတြျပျပ ပုတုဇဥ္ပီပီ ဒီဆရာေလးကေတာ့ ခုႏွစ္ရက္နဲ႔ လူ၀တ္လဲျပီး ျပန္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ :D။ ဒါေတာင္ဇြဲမေလွ်ာ့ျဖစ္ၾကေသးဘဲ ေနာင္ႏွစ္ဒီလိုအခ်ိန္ လာခဲ့ဖို႔၊ ဆရာေလးတို႔ ဒီမွာဘဲ ရွိေနမယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း စကားလက္ေဆာင္ပါးျဖစ္ေအာင္ ပါးလိုက္ပါေသးတယ္။ ဆရာေလး ၀တ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို အခ်ိန္ရရင္ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေရးေပးပါမယ္။ ပို႔စ္ထဲမွာ သရဲေလးပါ ေျခာက္ျပ လိုက္ရင္ ပိုျပီးစိတ္၀င္စားၾကေလမလားေနာ္.. း)။

ေမလ(၁၄)ရက္ေန႔မွာ စာေရးဆရာမတစ္ျဖစ္လည္း ဘေလာ့ဂါ(အစ္မ)ျမေသြးနီဆီက “အိပ္မက္ေကာက္ေၾကာင္း” စာအုပ္ ေလးကို လက္ေဆာင္ရခဲ့ပါတယ္။စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကိုယ္တိုင္ေရး အမွတ္တရ လက္မွတ္စာသားနဲ႔အတူ စာအုပ္လက္ေဆာင္ရတာ ပထမဦးဆုံး အၾကိမ္ ဘဲျဖစ္ပါတယ္။အဆိုပါ စာအုပ္ေလးနဲ႔ ေမလ(၁၄)ရက္ေန႔အတြက္ အစ္မျမေသြးနီကို ေက်းဇူးအထူး တင္မိပါတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ဒီေနရာေလးကေန ေျပာလိုက္ပါရေစ..။( ေက်းဇူးတင္စကားေျပာတာ သိပ္ မေနာက္က်ေသးပါဘူးေနာ္.အစ္မ း)) 

ဂၽြန္၊ဂ်ဴလိုင္ကေတာ့လက္ေဆာင္ပ႑ာေတြ တစ္ဖြဲဖြဲ ေရာက္လာတဲ့ကာလေတြေပါ့ေနာ္..။ ဘေလာ့ဂါေတြ ဆီကလည္း ပါ ပါတယ္..။(ၾကြားစမ္းေအ.. ၾကဳံတုန္း း)) ဂ်ဴလိုင္လမွာ www.thameesan.blogspot.com တစ္ႏွစ္ျပည့္ပါတယ္။ အခုလည္း သူ႔ကိုျပစ္ထား တာေတာ္ေတာ္ ၾကာပါျပီ။

ၾသဂုတ္၊စက္တင္ဘာက.. ၀ါတြင္းျဖစ္ပါတယ္။ ((ဟမ္… ဘာမွလည္းမဆိုင္ဘူး)) :P

ဘေလာ့ဂါ အန္တီတင့္အိမ္ကို ေရာက္သြားျဖစ္တာကေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ေပါ့ေနာ္ း)

တီတင့္ကေျပာပါတယ္။ သမီးစံက ေအးတယ္ေနာ္တဲ့… ။မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ျပီး ေျပာတဲ့စကားမို႔ မ်က္စိ မွိတ္ျပီးေတာ့ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ယုံႏိုင္ပါတယ္။ :P

ေအာက္တိုဘာမွာ သီတင္းကၽြတ္ပါတယ္။ ၾကဳံတုန္းေလး ကိုယ့္အေၾကာင္းကို နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ သိုးသိုးသန္႔သန္႔ သတင္းလႊင့္ထားခ်င္ပါတယ္။ သမီးစံဆိုတာ လူေကာင္ေသးသလို၊အစားလည္းၾကီးျပီး အေပ်ာ္အပါးမွလြဲ၍ လူစည္ကားရာ ဒါမွမဟုတ္ ပြဲလမ္းသဘင္ကို (အင္မတန္) ေၾကာက္တတ္ သူတစ္ဦးျဖစ္ ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မညွာမတာ ေျပာရရင္ လူေတာမတိုးရဲတဲ့သူေပါ့ေနာ္ း))။ (မဂၤလာေဆာင္ေတြ ကလည္း ဖိတ္လိုက္ၾကတာေနာ္… း)))။

ႏို၀င္ဘာမွာ အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးသြားတာက လ်စ္လ်ဴရႈထားခ်င္ေပမယ့္ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ တဲ့ကိစၥ တစ္ခု လိုပါဘဲ။ ထားပါေတာ့..ထားပါေတာ့…. :P

ႏို၀င္ဘာ(၉)ရက္ေန႔မွာ မႏၱေလးေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ရာက္ခဲ့ပါတယ္။အဆင္ေျပရင္ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေပါ့။
အေၾကြးမွတ္ထားေနာ္ :P

ဒီဇင္ဘာမွာ ထူးထူးျခားျခား ကမာၻပ်က္ပါမယ္တဲ့။သတင္းေတြ သိုးသိုးသန္႔သန္႔ ၾကားရာကေန ကၽြတ္စီ ကၽြတ္စီနဲ႔ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ျဖစ္လာပါတယ္။ကဲဟယ္.. ပ်က္လည္း ပ်က္ဟဲ့..ဆို သေဘာ ရွိ ေနေနမိေတာ့.. ဘေလာ့ဂါ(အစ္မ)ခရစၥတယ္က  “အဆင္သင့္ပဲ…ေဟ့” ဆို..ေဖ့ဘုတ္ေပၚ မွာ ႏုတ္(စ္) ထုတ္ျပီး အဆင္ သင့္ျဖစ္ ေနျပီလားေမးေတာ့ လန္႔ဖ်ား ဖ်ားသြားပါတယ္ း)။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အဆင္သင့္ မျဖစ္ ေသး တာ သိရေတာ့ အခ်ိန္မရေတာ့မွာ စိုးရိမ္မိပါရဲ႕..။

ႏွစ္ေထာင့္ဆယ့္ႏွစ္ခုႏွစ္ တစ္ႏွစ္တာ ကာလအတြက္ေတာ့ ဒီမွ်ပါဘဲ။
နိဂုံခ်ဳပ္အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ေကာ္နက္ရွင္က အင္မတန္ဆိုးရြားလွပါတယ္ :D

အမွတ္တရအေနနဲ႕ ေရးျဖစ္ေအာင္ေဆာ္ၾသေပးတဲ့တဂ္ပို႔စ္ပိုင္ရွင္ အစ္မပစ္နဲ႔ကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ 
ေဖ့ဘုတ္ေပၚက ဆင္းခိုင္းတဲ့ ဦးေလးေမာင္ဘုန္းကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္  း)

ႏွစ္ေဟာင္းအကုန္၊ႏွစ္သစ္အကူးမွာ....

 ဘေလာ့ဂါေတြအားလုံး က်န္းမာပါ၊ခ်မ္းသာၾကပါေစ

ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္
သမီးစံ

Read more »

ဇိမ္

ညယံအခါ ..... ။

ေမာင္ကေျခာင္းေပး ၊ ေမ၀င္ေျပးလွည္႔

တုတ္ခေနာင္းကိုင္ကာ ၊ ေနရာၾကည္႔ရွာ

ေရႊလေရာင္၀ါ ၊ထြန္းလင္းသာပ

၀န္းက်င္တစ္၀ိုက္ ၊ စြတ္စိုျမဳိက္၍

ၾကယ္ျမတ္တၳိကာ ၊ ၾကည္လဲ႔ရႊန္းျဖာ

စိုေျပသာလ ၊ အခါသမယ၌

ၾကာမ်ဳိးငါးပါး ၊ ျခံရံ၀န္းထား

တင္႔တယ္သာလွ ၊ နတ္ေရကန္တမွ်

ေအးျမခ်မ္းေအး ၊ စမ္းေရစီးသံ

နားကိုလွ်ံ၍ ၊၀န္းက်င္တစ္ခို

ရႊန္းရႊန္းစိုသည္႔ ၊ သာယာေပစြ

ေရကန္၀၌ ၊ စိတ္မ်ားညႊတ္ႏူး

ပြတ္အူးသည္းလႈိက္ ၊ မူးမိုက္ခဏ ၊ ဤကာလ၌

ၾကာရွည္လြယ္ထား ၊ ဒုကၡ၀မ္းတြင္း

မီးသို႔ျပင္း၍ ၊ ဆီကုန္ခမ္းခိုက္

ဤဘုံနန္း၌ ၊နကၡတ္အစုံ ၊ဆတ္ဆတ္တုန္ေအာင္

ဥၾသဆြဲသံ ၊ဆူဆူညံ၍ ၊ ေျဖရွင္းဒုကၡ

ကိုယ္တြင္းပ၏ ၊ ပါလိုေကာင္းသည္႔ `အင္ အင္း ´ တကား ......... ။ ။ ။ ။

[ အင္ အင္း သည္လည္း ပါတတ္လ်င္ ကဗ်ာ ဆန္ပါသည္။]

                                                                          “ည”

(ဒီကဗ်ာကိုမွ ဆားမခ်က္ရင္ ႏို၀င္ဘာလအတြက္..Label ေနရာမွာ ကြက္လပ္ျဖစ္သြားေတာ့မယ္။ း)) 

ပိုင္ရာဆိုင္ရာမ်ားကိုလည္း..ပို႔စ္အသစ္ကို မွန္မွန္ဆက္ေၾကးမေပးႏိုင္တဲ့အတြက္ တစ္ပါးတည္းေတာင္းပန္ပါရေစ ..
ေဖ့ဘုတ္ေပၚမွာ (တကယ္)အလုပ္မ်ားေနလို႔ပါ :D

Read more »

ဒီေန႔အတြက္

၀ါလကင္းလြတ္တဲ့ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ သတင္းကၽြတ္လ အခါသမကိုေရာက္ခဲ့ျပန္ျပီျဖစ္ပါတယ္။ထုံးစံအတိုင္းပါဘဲ အပ်ံသင္ဖို႔ ငွက္ေမာင္ႏွံေတြ အားယူေနၾကတဲ့အခ်ိန္ဆိုပါေတာ့..။ သူတို႔ဘာသာ အပ်ံသင္ၾက ရင္း ေနာက္ ကလိုက္ရတဲ့ အရင္းအႏွီးကလည္း တယ္..မေသးလွပါဘူး။ဒီႏွစ္အတြက္ေတာ့ အမ်ိဳးထဲက စုံတြဲ သုံးတြဲ ကံစမ္းမဲေပါက္ပါတယ္။ကိုယ့္အတြက္ေတာ့“ညည္း..မဂၤလာေဆာင္ရင္ ေရခဲေသတၱာတင္မဟုတ္ဘူး တီဗြီ တစ္စုံပါ အဆစ္ထည့္ေပးမယ္..” ဆိုၿပီး အားေပး အားေျမွာက္ ျပဳေနသူမ်ား ရွိလာတာေၾကာင့္ ကိုယ္ တိုင္ ပရိုမိုးရွင္း လုပ္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကည့္ပါမယ္ း)။

သတိထားမိသေလာက္ေတာ့ မဂၤလာေဆာင္ၾကမယ့္ စုံတြဲေလးေတြက တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ အသက္ ကေလးေတြ ငယ္..ငယ္ လာၾကသလားလို႔ပါ။ျဖစ္ခ်င္တာ၊လုပ္ခ်င္တာေလးေတြ လုပ္ႏိုင္ေသးတဲ့ အရြယ္ အိပ္မက္ေတြကို လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနႏိုင္ေသးတဲ့အရြယ္မွာ ျဖတ္လတ္ တတ္ၾကြေန ရမယ့္ အစား အခ်စ္ကိုဦးစားေပးေနၾကတာ စိတ္မေကာင္းေတာ့ျဖစ္မိပါတယ္။ အိပ္ကပ္ထဲက ဘားခ်က္ကိုပါ ထိခိုက္လာတဲ့အတြက္ ပိုျပီး၀မ္းနည္းရပါတယ္ း)။သူတို႔ေလးေတြကဘဲ ေခတ္ေရွ႕ေျပးေနၾကတာလား၊ ကိုယ္တိုင္ကဘဲ ေခတ္ေနာက္က်ေနတာလား သမီးစံ ေတြးမတတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေတြးမတတ္တတ္ေတာ့လို႔ မေတြးဘဲထားရင္ ေခတ္ေနာက္က်ရုံတင္မဟုတ္ဘူး။ျပတ္ပါ က်န္ခဲ့မယ့္အေနအထားပါ း)။ တစ္ခ်ိဳ႕ က်ေတာ့လည္း ငယ္တုန္းမွာ မစဥ္းစားဘဲဥစၥာပစၥည္းအသင့္အတင့္နဲ႔ ပညာစုံျပီ၊ ၾကင္ယာ လည္း ေတြ႔ ထားျပီဆိုမွ ဂေဟဆက္ၾကမယ္ဆိုေတာ့.. ေျပာၾကျပန္ပါတယ္။ မိုးလြန္မွ ထြန္ခ် သတဲ့..။ တစ္ခါ တစ္ေလ ပတ္၀န္းက်င္ကဘဲ လူေတြရဲ႕စိတ္ကိုျပဳျပင္ေပးသလို ဒီပတ္၀န္းက်င္ကဘဲ လူေတြ ကို ပ်က္ စီးေစ ပါတယ္။ ဒိတ္ဒိတ္က်ဲခ်မ္းသာေနတဲ့ သေဌးၾကီးကအစ...ဟိုးလမ္းေဘးမွာ ေတာင္းစားေနတဲ့ သူ တစ္ေယာက္ အဆုံးေပါ့..။တရားရၿပီး သီလရွင္၀တ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုတာေတာင္ ဇရပ္လုတဲ့အျဖစ္နဲ႔ ၾကဳံေနၾကတာ အမ်ား ၾကီးပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြေျပာၾကပါတယ္။ တရားက်ၿပီး ဘုန္းၾကီး၀တ္ေတာ့မယ္၊ သီလရွင္လုပ္ေတာ့ မယ္နဲ႔..။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ အေျပာနဲ႔မဟုတ္ဘဲ လက္ေတြ႔ သာသနာ ၀န္ထမ္း ရတာ ေတာ္ေတာ္ မလြယ္ လွပါဘူး။မယုံဘူးဆို ၾကဳံဖူးမွ သိၾကပါလိမ့္မယ္ း)။

သာသနာ့၀န္ ဆိုလို႔ ၾကဳံတုန္းေလး လႊတ္ေတာ္ကိုတစ္ခုတင္ျပခ်င္ပါတယ္။(မခံစားႏိုင္ေတာ့လို႔ပါ) သာသနာကိုညိွဳးႏြမ္းေအာင္ ဖ်က္စီးေနၾကတဲ့အတုအေယာင္ေဆာင္ေတြအေၾကာင္းပါ။ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဘုရားပုံအၾကီးၾကီးေတြလည္ပင္းမွာဆြဲၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ေရွ႕လာရပ္တဲ့အျဖစ္မ်ိဳးေတြ၊ (ကားေပၚမွာ ) ဘယ္ေက်ာင္း၊ဘယ္တိုက္ကပါ၊မယုံလွ်င္စုံစမ္းေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ..။ ဖိနပ္ျပတ္သြားလို႔ အလွဴ ခံပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ေနရင္းထိုင္ရင္းနဲ႔ကို(ပါးစပ္လႈပ္ရုံအသံေျဖးေျဖးထြက္ျပီး) ဆဲသြား တာမ်ိဳးေတြ ကိုယ္တိုင္ၾကဳံရတာမ်ားလာေတာ့ သာသနာေတာ္အတြက္ အရမ္း၀မ္းနည္းမိပါတယ္။ကိုယ္အပါအ၀င္ လူေတြကလည္း မေျပာၾကပါဘူး။ ကိုယ္ခ်င္းလည္းစာပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကိုတိုင္ျပီ၊ေတာျပီေဟ့ဆို နားလည္ရသေလာက္ကေတာ့ ခိုင္မာတဲ့သက္ေသရွိမွရပါတယ္။အဲ့ဒီ့အတြက္ ကိုယ့္အလုပ္လည္း ပ်က္ပါတယ္။အသြားမေတာ္ရင္ ကိုယ့္စီးပြားေရးပါ ထိခိုက္လာႏိုင္တာဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွလည္း အေရးတစ္ ယူမရွိလွဘူးလို႔ယူဆပါတယ္။ ဒါေတြကို လႊတ္ေတာ္လူၾကီးမင္းမ်ား နဲ႔ဆိုင္ရာလူၾကီးမင္း မ်ား က ေျဖရွင္းေဆာင္ရြက္ေပးသင့္တယ္လို႔ (စကားၾကဳံတုန္းေလး) ရင္ဖြင့္ပါတယ္။စာေရးၿပီးတုိင္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ တာမို႔ ကိုယ္ပိုင္တဲ့ ကိုယ့္စာမ်က္ႏွာမွာဘဲ အကူအညီေတာင္းပါတယ္။ဒီစာဖတ္ေနတဲ့အထဲမွာ အမတ္ေလာင္းေတြ ပါေနတယ္ဆိုရင္လည္း မွတ္ထားေပးဖို႔ေတာင္းဆိုပါတယ္ း)။

ဒီစာေရးေနရင္းနဲ႔ အေမကလွမ္းေျပာပါတယ္။“ဟဲ့..ကေလးမေလး လူၾကီးေတြကိစၥ၀င္မပါနဲ႔ ကိုယ့္ဘာ ကိုယ္ေနစမ္း.. ႏွမ္းတစ္လုံးထဲနဲ႔ဆီမျဖစ္ဘူးဟဲ့...”ေျပာေတာ့... ဒီကိစၥ ဒီမွာ တင္ရပ္ပါမယ္။ (ဒီ ႏွမ္းတစ္လုံး ထဲနဲ႔ ဆီမျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ စကားပုံကလည္း ဘယ္တုန္းက တည္းက ေပၚလာခဲ့သလဲမသိပါဘူး။)

ဒီႏွစ္သတင္းကၽြတ္ကိုေတာ့ခရီးတစ္ခုထြက္ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီခရီးစဥ္က ေသခ်ာသြားရင္ေတာ့ သြားမယ့္ရက္ထဲမွာ ကိုယ့္ေမြးေန႔ပါ ပါသြားပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ အဆိုပါအရပ္မွာ ရွိေနၾကတဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြ အတြက္ကေတာ့ ကံေကာင္းတာလား၊ကံမေကာင္းတာလား... း)။ေမြးေန႔ရွင္မို႔ ေကၽြးရတယ္လို႔လည္း ဘယ္သူကမွ ေျပာမထားခဲ့ပါဘူးေနာ္။

စာလည္းမေရးတာၾကာလို႔ မေရးတတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေဖ့ဘုတ္ၾကီးကိုဘဲ တမ္းတမ္းစြဲေနေတာ့ ခက္ေတာ့ လည္းခက္ပါတယ္။ ဘေလာ့ဂါေတြေဖ့ဘုတ္ေပၚဘဲေနၾကေတာ့မလား? ဘေလာ့မေရးေတာ့ ဘူးလားနဲ႔ သို႔ေလာ..သုိ႔ေလာ....။ ေဖ့ဘုတ္ကလည္း ေဖ့ဘုတ္ပါဘဲ status တစ္ခုတက္ ရင္ ေနာက္ကလိုက္လာတဲ့ comment ေတြကလည္း ျမန္မွျမန္ဆိုေတာ့.. စည္စည္ ကား ကား၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါးနဲ႔ အျပန္ အလွန္ ခ်က္ခ်င္းသိရတဲ့အေနအထားေလးဆိုေတာ့ လူေတြစြဲလမ္းၾကတာ မ လြန္ဘူး လို႔ယူဆမိပါတယ္။ဒါေပမယ့္.. ကိုယ့္အိမ္ကိုေတာ့ အခ်ိန္မွန္မွန္ ျပန္လာဖို႔လိုပါတယ္။(သူ႔က် တစ္လလုံးေနမွ တစ္ပုဒ္ေလာက္ေရးျပီး သူ မ်ားလိုက္ေျပာတယ္မေျပာေၾကးေနာ္ း)

ေနာက္ဆုံးေျပာခ်င္တာေလးက ဘေလာ့ဂါေတြထဲမွာ စုံတြဲျပီးသူေတြေကာ၊မတြဲရေသးတဲ့သူေတြရဲ႕ သီတင္းကၽြတ္အစီစဥ္ေလးကိုလည္း သိခ်င္ပါတယ္။ေအာက္က comment box မွာေရးထားေပးခဲ့ပါ။ ကံစမ္းမဲ..“မေဖာက္ပါဘူး” ။Lucky Draw အစီစဥ္လည္း... “မရွိပါဘူး” း)။တိုက္ဆိုင္၊ တူညီ တာေလးေတြ ရွိရင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါး ျဖစ္သြားေစ ခ်င္တဲ့သေဘာပါ။ အေကၽြးအေမြးရွိတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အခ်ိန္၊လိပ္စာ အတိအက်နဲ႔ message ေပးခဲ့ႏိုင္ ပါတယ္။(ေရးျပီးမွသတိရတယ္ ကိုယ့္ဘက္က အရမ္းမ်ား နစ္နာ သြား သ လားလို႔..း)

ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္

Read more »