Wednesday, May 15, 2013

ျပန္မေပးႏိုင္တဲ႔သူနဲ႔ ျပန္မယူတတ္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္အေၾကာင္း



အဲ႔ဒီ............
ဆင္ေျခဖုံး ညေနခင္းထဲမွာ
ေဖေဖ႕ ဘ၀ရွိတယ္
ထမင္းတစ္ဆုပ္ သဲတစ္ဆုပ္နဲ႕ ဘ၀

ျပန္လာခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္တတ္သူမ်ားနဲ႔
အိမ္ကိုမွ တည္႕တည္႕ ျပန္တတ္သူရဲ႕ၾကား
အျပန္အလွန္နားလည္မႈ၊ ေမတၱာသစၥာရွိမႈ

သူက ဘ၀ဆိုတာ ကုန္းဆင္းကုန္းတက္လို႕ယုံတယ္
အသိဥာဏ္ ဘာသာေဗဒ
ရိုးသားမႈရဲ႕ အနီးအေ၀း သေဘာတရား အလင္းအေမွာင္
အခ်ိန္အဆ အားလုံး အားလုံး
အျဖဴနဲ႔အစိမ္းကေန ယူနီဗာစီတီအထိ သင္ၾကားဖို႕
ေခၽြးဥေတြနဲ႔ စာအုပ္ေတြကို သူဖန္ဆင္းခဲ႔တယ္

၀လုံးေလးေတြနဲ႔ ေဘာလုံးကို စကန္
ကၾကီး၊ ခေခြးဆိုတာ ဆိုေနၾက သီခ်င္းလို ပိုင္ႏိုင္လို႕
A B C D လည္း ကၽြမ္းက်င္ေအာင္ လုပ္ရတာပဲ
မဟာဗႏၶဳလနဲ႔ ျပီးခဲ႕တဲ႕ သူက ရူပေဗဒ ပုစၦာတစ္ပုဒ္ကို နားမလည္ႏိုင္
ဒါေပမယ္႔ ျပံဳးလို႔ ေပ်ာ္လို႕ ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး အရႈံးေပးလို႕
မ်က္ခုံးေတြ တြန္႕ေကြးေအာင္ က်ဳံ႕လို႕
အသံဖ်ားေတြ တုန္ခါျပီး ၀င္တဲ႔အထိ
ဟိုဘက္ကမ္းကို သြားခါနီး ႏူတ္ခမ္းေတြ ျဖဴေလ်ာ္တဲ႔အထိ
ပညာတတ္ၾကီး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဖို႕ တဖြဖြ
ဆုပ္ထားတဲ႔ လက္ေတြ ေျပေလ်ာ႔သြားတာေတာင္ ဆုပ္ထားဆဲ
အယူအဆေတြ ၊ အေတြးအေခၚေတြ ဆုပ္ထားဆဲ
လႊတ္မခ်ရဲ၊ လႊတ္မခ်၀ံ႕၊ လႊတ္မခ်ရက္ခဲ႔ ...............
ဒီလိုနဲ႔ လမ္းကေလးစေလွ်ာက္ ကုန္းဆင္းေတြ ကုန္းတတ္ေတြနဲ႔...။

အခုေတာ႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ယုံၾကည္ရာကို မက္ခြင္႔ရွိတဲ႕
တစ္ကိုယ္ေတာ္ လူစြမ္းေကာင္းေတြ
ေရေပၚမွာလည္း သြားႏိုင္တယ္
ေလေပၚမွာလည္း သြားႏိုင္တယ္
တစ္နာရီေလာက္ လႈပ္ရွားရုံနဲ႔ ေညာင္းညာတတ္တယ္
၂၄နာရီ အခ်ိန္ျပည္႕ ေမာေနတတ္တဲ႕
ေနပူကိုေၾကာက္တဲ႔ ေနေရာင္ေအာက္က လူသားေတြ
ဒါနဲ႔ပဲ ရိပ္ႏိုင္သမွ်ရိပ္ေအာင္ အတၱဆန္ပစ္ၾကတယ္

အဲ႔ဒီ...................
လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ညေနခင္းထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္႔ ဘ၀ရွိတယ္
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ စီးကရက္တစ္ဖြာ ဆိုဖာဆတ္တီေတြနဲ႔ဘ၀
ေဆာင္းရာသီလို အခန္းေတြထဲမွာ အျမဳပ္ခြက္ေတြ အျမဳပ္ခြက္ေတြနဲ႔
စကားလုံးအၾကီးၾကီးေတြနဲ႔ ကမၻာၾကီးတစ္ခုကို ဖန္းတီး
အက္ေၾကာင္းထပ္ သယံဇာေတြနဲ႔ ေပ်ာ္စရာၾကီး
ဒါေပမယ္႔ .... မေပ်ာ္ဘူး
ၾကယ္ကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္သင္းသင္း
လ၀န္းေလာက္မွ မလင္းႏိုင္ရင္ သန္းေခါင္ယံမပီသဘူး
................

................

ကၽြန္ေတာ္ ေဖေဖ႕ကို လြမ္းတယ္.................။

ရိုးလတ္(စ္)
(15-5-2013)

10 comments:

Thandar Lwin said...

အရမ္းၾကိုက္တယ္
ၾကယ္ကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္ သင္းသင္း လား လင္းလင္း လား

ျမတ္ပန္းႏြယ္ (Myat Pan Nwe) said...

ကဗ်ာေကာင္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ သမီးစံေရ။

သူက ဘ၀ဆိုတာ ကုန္းဆင္းကုန္းတက္လို႕ယုံတယ္
အသိဥာဏ္ ဘာသာေဗဒ
ရိုးသားမႈရဲ႕ အနီးအေ၀း သေဘာတရား အလင္းအေမွာင္
အခ်ိန္အဆ အားလုံး အားလုံး
အျဖဴနဲ႔အစိမ္းကေန ယူနီဗာစီတီအထိ သင္ၾကားဖို႕
ေခၽြးဥေတြနဲ႔ စာအုပ္ေတြကို သူဖန္ဆင္းခဲ႔တယ္။

ဆိုတဲ႔ အပိုဒ္ေလးကို ျမတ္ သိပ္ႏွစ္သက္တာမို႔ ေနာက္တစ္ခါ ျမတ္ဝတၱဳတစ္ခုမွာ ထည္႔သံုးခြင္႔ျပဳပါလို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။

ခ်စ္ခင္စြာနဲ႔
ျမတ္

ျမေသြးနီ said...

ႏွစ္သက္စရာ အေတြးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ကဗ်ာေလး..
သေဘာတက်ဖတ္သြားပါတယ္..

ေ၀မုိးႏုိင္(မုံရြာ) said...



အဲ႔ဒီ............
ဆင္ေျခဖုံး ညေနခင္းထဲမွာ
ေဖေဖ႕ ဘ၀ရွိတယ္
ထမင္းတစ္ဆုပ္ သဲတစ္ဆုပ္နဲ႕ ဘ၀

ျပန္လာခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္တတ္သူမ်ားနဲ႔
အိမ္ကိုမွ တည္႕တည္႕ ျပန္တတ္သူရဲ႕ၾကား
အျပန္အလွန္နားလည္မႈ၊ ေမတၱာသစၥာရွိမႈ

...........................


အျဖဴနဲ႔အစိမ္းကေန ယူနီဗာစီတီအထိ သင္ၾကားဖို႕
ေခၽြးဥေတြနဲ႔ စာအုပ္ေတြကို သူဖန္ဆင္းခဲ႔တယ္

တတိယေျမာက္သမီးေတာ္ said...

၀င္ေရာက္ အားေပးခဲ့ပါတယ္ သမီးစံ

Thwin said...

မိဘတိုုင္းကေတာ့ ျပန္မယူတတ္ၾကဘူးေနာ္..။ ျပန္ေပးႏိုင္ေအာင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးၾကိဳးစားရအုံးမယ္ ထင္တယ္ေနာ္...။

အိမ္မက္ေစရာ said...

ေဖေဖ ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလး ျမင္တာနဲ႔ ရင္ထဲကို ထိခတ္ၿပီးသား..။။ ကဗ်ာေကာင္းေလး ဖတ္သြားတယ္.ေနာ္...။
အိမ္မက္ေစရာ

Thwin said...

ျပန္မယူတတ္တဲ့သူ အတြက္ ျပန္ေပးႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရမွာေနာ္..။

Karen said...

Hello, I was recommended by mydaydream89.wordpress.com as we have a client who is looking for Myanmar bloggers for a campaign.
Would you be interested? Hope to hear from you soon!

ျမတ္ၾကည္ said...

love the poem :)

Post a Comment

ေရးတတ္သလိုသာေရးသြားပါ၊အားမနာပါနဲ႕ းD

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Facebook Themes