Thursday, December 1, 2011

က်ကြဲသြားေသာ..ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလး

မေန႕ည..ရွစ္နာရီခြဲေလာက္က..ဖုန္းလာတယ္။သမီးစံဖုန္းတဲ့..သြားကိုင္လိုက္တယ္..။

ဒီခဏေလးတင္ပဲ.သမီးစံတစ္ေယာက္ခ်ာခ်ာလည္သြားပါသည္။ေခါင္းထဲကလည္း.မိုက္ခနဲ.မူးခနဲ..ဒီလိုအျဖစ္မိ်ဳး..တစ္သက္နဲ႕တစ္ကိုယ္..မၾကံဳဖူးခဲ့။ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ?..ဘာေၾကာင့္ျဖစ္တာလဲ?..ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ေမးမိေနတယ္။ၾကားၾကားခ်င္း..ကိုယ့္နားေတာင္..ကိုယ္မယုံႏုိင္ခဲ့..... ၾကားရတဲ့သတင္း က..ကိုယ္နဲ႕မဆိုင္သလို။ သမီးစံအရမ္း၀မ္းနည္းသြားပါတယ္။ သူေနာက္ေနတာျဖစ္ပါေစ..။ အစအလြန္ သန္တဲ့ကိုယ့္ကို..ျပန္စေနတာျဖစ္ပါေစ... လို႕ဆုေတာင္းေနေပမယ့္.. ဒီဆုေတာင္းေလး..မျပည့္ခဲ့။

(ဖုန္းထဲမွာ)သူငယ္ခ်င္းကေျပာတယ္။ဒီေန႕ေန႕လယ္က ေက်ာင္းမွာ ေအာင္စာရင္းကပ္တယ္။ နင့္ကို ဖုန္းဆက္ရင္မအားမွာစိုးလို႕..ငါတစ္ေယာက္တည္း သြားၾကည့္လိုက္တယ္တဲ့။
ဒီထိေအာင္..မထူးဆန္းသလိုပါပဲ..။“ေအး..ဘာျဖစ္လည္း..ငါတို႕အားလုံး.ေအာင္ၾကတယ္မႈတ္လား” ဆိုေတာ့ သူ႕ဘက္က.အနည္းငယ္..တိတ္သြားေတာ့..နည္းနည္း..စိုးရိမ္သြားမိပါတယ္။သူကပဲ.ဆက္ေျပာတယ္ “ေအး..ငါေျပာမယ္..ေသခ်ာနားေထာင္သူငယ္ခ်င္း..ငါတို႕အခန္းထဲက..(အားလုံးေပါင္း(၆၂)ရွိတဲ့အထဲမွာ) ၃၉ ေယာက္ပဲ.. ေအာင္ၾကတယ္.. တစ္ျခားေမဂ်ာေတြဆို.. တစ္ခန္း ခြဲ ေလာက္ထိ.. အက်မ်ားၾကတယ္” တဲ့။ျပီးေတာ့ “ေအာင္စာရင္းမွာ..ငါ.နင့္နာမည္ကို မေတြ႕ဘူး”တဲ့။ ေဟာ............သြားျပီေပါ့...။

ခဏေလးအတြင္းမွာပဲ ဘ၀က ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို.. အျပဲအစုတ္ေတြနဲ႕.လွသြားပါတယ္။ကိုယ္မေျဖႏိုင္ခဲ့တာ တစ္ဘာသာထဲေပမယ့္(ဒါေတာင္..second semester ပဲမေျဖႏုိင္တာပါ) ဒီေလာက္ ထိေအာင္ေတာ့..သမီးစံ မွန္းမထားခဲ့ပါဘူး။ဒီစာေမးပြဲေအာင္ရင္ဆိုျပီး..ကိုယ္ေတြးထားခဲ့တာ..စဥ္းစားခဲ့တာ ရည္မွန္းခဲ့တာေတြ.. အမ်ားၾကီးမွ..အမ်ားၾကီးပါပဲ.. ။
ခုေတာ့.အားလုံးသဲထဲေရသြန္..ျဖစ္ကုန္ျပီေပါ့။ဘာလုပ္ရမလဲ..သမီးစံ.ဘာလုပ္သင့္လည္း..ကူညီၾကပါအုံးအရပ္ကတို႕ရယ္......။
 
ဟုိကေလးမ ရင္ျငိမ္းပြင့္လိုပဲ..ခုန္ခ်ရရင္ေကာင္းမလား?။ ဒါေတာ့မျဖစ္. သမီးစံအျမင့္ေၾကာက္သည္။ လည္ပင္းၾကိဳးကြင္းစြပ္ရင္ေကာ..၊ဒါလည္းမျဖစ္ျပန္..ေသခါနီးကို..ကသိကေအာင့္ေနအုံးမည္။ဟယ္..ဒါဆို..ဟိုေဆး.ဒီေဆး..ေပါက္တတ္ကရေဆးေတြ..စုံေနေအာင္..ေသာက္ရင္ေကာ.၊ဒီလိုဆိုေတာ့လည္းမဆိုး..တစ္ခါတည္းကိစၥေခ်ာသြားရင္ေတာ့ေကာင္းသည္။မေခ်ာပဲ..မခ်ိမဆံ့.ခံေနရမွျဖင့္...မခက္လားေနာ္။

အသက္သာမရွင္ခ်င္တာ..ကိုယ့္အေပၚ..အတိုင္းအတာ..တစ္ခုထိ.ရည္မွန္းထားတဲ့..မိသားစုကိုေတာ့..အားနာမိပါသည္။အထူးသျဖင့္..သမီးစံရဲ႕မာတာမိခင္ကိုေပ့ါ။သမီးစံကိုအေတာ္ခ်စ္ေသာမာတာမိခင္..ဒီသတင္းၾကားရင္ေတာ့..ဘယ္လိုေနမယ္မသိ။အခ်စ္ေတြေလ်ာ့ကာ..အမႈန္႕ၾကိတ္စက္ထဲ..ထည့္ခ်င္ေနမည္လား..။
သမီးစံအစအေနာက္သန္ပါတယ္။ကိုယ့္ကိုေျပာရင္လည္း.ေတာ္ရုံစိတ္မဆိုးတတ္၊အားလုံးကိုလည္း.ေပ်ာ္ေစခ်င္သလို.ကိုယ္.ကိုယ္တိုင္လည္း.အျမဲတမ္းျပဳံးကာ.ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနပါတယ္။ဒီလို.စိတ္ေကာင္း၊ေစတနာေကာင္း.ရွိတဲ့သူကိုမွကြယ္..မပဠာ..ေျမလူးရတဲ့အျဖစ္ 

စာေမးပြဲမေအာင္ေတာ့..ေက်ာင္းဆက္တက္မည္လား..ဒါမွမဟုတ္..ေအဂ်ီတီအုိင္လက္မွတ္ေလး ကိုင္ျပီးေတာ့ပဲလုပ္ငန္းခြင့္၀င္ရေတာ့မည္လား..မစဥ္းစားတတ္ေတာ့။ေသခ်ာတာေတာ့..သမီးစံတခုခုကိုေရြးမွရေတာ့မည္။ ေက်ာင္းျပန္တက္ဖို႕ကိုေတာ့..အင္မတန္ရွက္ပါတယ္။မတက္ခ်င္ေတာ့...။လုံးလုံးကိုမတက္ခ်င္ေတာ့။ ဒီလိုဆိုရင္..ဘြဲ႕လက္မွတ္ေလး.ကိုင္ခြင့္မရေတာ့ဘူးေပါ့။ရွိေစေတာ့ေပါ့..။ဒီလမ္းကို.ေရြးလိုက္မိျပီပဲ။

ဒီလိုေျပာျပရလို႕လည္း..ကိုယ့္အျဖစ္ကို..ကိုယ္..ေတာ္ေတာ္ရွက္မိပါတယ္။သူလိုငါလို.ေက်ာင္းပညာေရးေလးေတာင္ အျဖစ္ေျမာက္ေအာင္..မၾကိဳးစားႏိုင္တဲ့သမီးစံအျဖစ္..။ႏိုင္ငံျခားသြားျပီး ပညာသင္ဖို႕ဆို ေ၀လာေ၀း ေပါ့။ ေရ မရွိတဲ့ေခ်ာင္းမွာ.. ႏွာေခါင္းေဖာ္ျပီးေတာ့သာ.. ကိုယ့္ဘာသာ စီရင္လိုက္ရင္ေကာင္းေလမလား..။

ဒါမွမဟုတ္... သူမ်ားေတြလို..ေရွးရိုးနည္းအတိုင္း လိုက္သြားေလရင္ေကာင္းမလား။ဒီလိုေတာ့ျဖစ္မယ္မထင္ အစားၾကီးတဲ့ကိုယ့္ကို ဘယ္အိမ္ကမွ ဆန္ကုန္ေျမေလးခံျပီး တင္ေကၽြးထားမွာမဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာ သေလာက္ရွိပါတယ္။ဒီလိုဆိုရင္..ေခ်ဦးတည့္ရာ ထြက္သြားလိုက္ရင္ေကာ..(ေဆာရီးပါ..သမီးစံအဆိုးေတြပဲ ေတြးေတြးေနမိပါတယ္။)ေျခဦးတည့္ရာ သြားမိရင္ေတာ့ ကိုယ့္မိသားစုက သမီးစံေလး...ေရာက္ရာအရပ္မွ အျမန္ျပန္လာပါ။ အေမေနမေကာင္း၊ အားလုံးလည္းစိတ္ပူေနသည္၊ အျပစ္အားလုံးခြင့္လႊတ္သည္ဆိုျပီး သတင္းစာထဲထည့္မယ့္ အေျခအေနမွာမရွိ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက သြန္သင္ထားျပီးသား.. ကိုယ္ ျဖစ္ရင္ ကိုယ္ခံ ကိုယ့္သမိုင္းကိုကုိယ္ေရး၊(အရြယ္ေရာက္ရင္) ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္လို႕.. အားလုံးကို မွာထား ျပီးသားကိုး။ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကိုယ့္သမိုင္းကုိယ္ေရးဖို႕ေနေနသာသာကိုယ္ေရးမယ့္ ကရိယာက မွင္ေရာင္စုံပါတဲ့ေဘာ့ပင္တစ္ေခ်ာင္းလား၊တန္ဖိုးနည္းမီးေသြးခဲလား၊အသုံးမ၀င္ေတာ့တဲ့ရိုးရိုးခဲတံတစ္ေခ်ာင္း ေပလား..မသဲကြဲေသးတဲ့အျဖစ္..။

ေသခ်ာသြားေအာင္..ဒီေန႕မနက္.ထပ္သြားၾကည့္ပါတယ္။ သူေျပာသြားတာ အမွန္ေတြပါပဲ။ကိုယ့္နာမည္မပါ ။(ေျခာက္ေယာက္ပဲေအာင္တဲ့ေမဂ်ာေတာင္ရွိပါတယ္။)ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္တမ္းတင္လို႕ ရေအာင္ ကင္မရာပါယူသြားပါတယ္။ (အေရးထဲ ဒေလာက္ျဖစ္ ေနတာေတာင္ ဓာတ္ပုံကရိုက္ခ်င္ေနေသး) မေန႕ ညကမွ အားသြင္းထားတဲ့ ဓာတ္ခဲက ဒီေန႕မနက္ သုံးမရေတာ့။ ကင္မရာပဲ ပ်က္သြားေလသလား... ဓာတ္ခဲကပဲ မေကာင္းေတာ့ေလသလား ေျပာ မတတ္ေတာ့။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒီေန႕တစ္ေန႕လုံးက သမီးစံအတြက္ေတာ့ ရာသီဥတုမ ေကာင္းတာပါပဲ။ဌာနမွာ(အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးၾကည့္ရေအာင္) ဆရာမ ေတြကိုလိုက္ရွာပါတယ္။ မေတြ႕ ပါဘူး။အခန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း တစ္ေယာက္မွ မေတြ႕။ ေၾသာ္... သမီးစံသြား ရာ. .မိုး လိုက္ လို႕ . .ရြာေနျပီလား။

ျဖစ္ခ်င္တာေတြမျဖစ္ရ..မျဖစ္ခ်င္တာေတြပဲ.ျဖစ္ျဖစ္လာေလေတာ့..ေၾသာ္...ဘ၀ဆိုတာ..ဒါမ်ားလားေနာ္။ဟယ္..သမံစီး..ညည္းေအ..ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ ဒီေလာက္ထိေအာင္ စိတ္ဓာတ္မက်စမ္းပါနဲ႕.။အတတ္ႏိုင္ဆုံး..သက္သာႏိုင္မယ့္နည္းလည္းေလးဘာေလး ရွာၾကည့္ပါအုံးလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေျဖသိမ့္ၾကည့္ေတာ့..။ ဘာမွမေတြ႕.. ဘာနည္းလမ္းမွလည္းမရွိ။ ငိုေတာ့မငိုခ်င္ တန္ဖိုးမ ရွိတဲ့မ်က္ရည္ ျဖစ္သြားမွာစိုး၍ပါ။စိတ္မေကာင္းေပမယ့္..အားလုံးကို ညည္းျပေနတယ္ လဲမဟုတ္ရပါ။ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္အသိေပးရုံ.. အၾကံဥာဏ္ေတာင္းရုံသက္သက္ပါ။ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားၾကရင္လည္း အားလုံးကိုေတာင္းပန္ပါတယ္။ ျဖစ္ျပီးတာေတြကလည္း.. ျပီးသြား ခဲ့ျပီဆိုေတာ့.. ဘာမွအဖတ္ဆယ္လို႕ ရေတာ့မွာမႈတ္ဘူးေလ။တတ္ႏိုင္သမွ် အားသြန္၊ခြန္စိုက္ မၾကိဳး စား ခဲ့တဲ့ သမီးစံ အျပစ္ေတြပါပဲ။ခုမွ ေနာင္ တရ ေန ရင္လည္း ၾကီးမိုက္ၾကီးပဲ ျဖစ္ေနမွာ။ ေလာေလာ ဆယ္...အိမ္ကို အသိမေပးရေသးေတာ့.. ဘယ္လို အေျခ ေန..ရွိမလဲ.မသိရေသးပါဘူး။

အတိုခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့..ဒီေန႕(ေက်ာင္းမွာ) ကပ္တဲ့ေအာင္စာရင္းမွာ သမီးစံနာမည္မပါပါဘူး။
သမီးစံစာေမးပြဲ..က်ပါတယ္၊ရႈံးပါတယ္၊မေအာင္ပါဘူး..လို႕ပဲ..ဆိုပါရေစ...။
ေက်ာင္းမွာ..အခန္းမေလာက္..ခုံမေလာက္လုိ႕..လူေလွ်ာ့တဲ့အထဲ..သမီးစံ“ပါ”သြားပါတယ္။
အားလုံးပဲ..စိတ္ခ်ၾကပါ..သမီးစံဘာမွမျဖစ္ေသးပါဘူး။





နည္းပညာတကၠသိုလ္သန္လ်င္မွပါေမာကၡေဒါက္တာေအာင္ေက်ာ္ျမတ္အပါအ၀င္
သမီးစံအား..ပထမႏွစ္မွ..တတိယႏွစ္ထိ ပညာသင္ေပးခဲ့ၾကေသာ..
Mechatronics အင္ဂ်င္နီယာဌာနမွ ဆရာ၊ဆရာမမ်ား..ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ.ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
(ဒီလိုမ်ိဳးေလး..ဆုေတာင္းသင့္တာ..ၾကာေနေပမယ့္။
ခုမွပဲ..စိတ္ထဲက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာဆုေတာင္းခ်င္ေနလို႕ပါ။)

ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္


42 comments:

blackroze said...

ညီမ..စိတ္ဓါတ္မက်ပါနဲ႕
အရာရာဟာ..ကိုယ္ဖန္တီးလို႕မရနိုင္ပါဘူး..
တခါတေလမွာျဖစ္လာတဲ့အေျခအေနအတိုင္း
လက္ခံေပးလိုက္ရတာရွိပါတယ္...
ေလကႀကီးမွာကိုယ္မရနိုင္တဲ့အရာကို
စိတ္ထဲမွာအၾကာႀကီးထားျပီး
မခံစားပါနဲ႕ညီမ...
ဘာဆက္လုပ္မလဲဆိုတဲ့အေျခအေနတခုကို
ေခါင္းေအးေအးထားျပီးစဥ္းစားပါ...
စာေမးပြဲမေအာင္တာဟာ..
ဘဝရဲ႕ျပန္ျပင္လို႕မရနိုင္တဲ့အမွားတခုမဟုတ္ပါဘူး..
ခံနိုင္ရည္ရွိပါ..အရာရာကိုသတိၱရွိရွိနဲ႕ရင္ဆိုင္ပါ
အခက္ခဲဆိုတာ..ေနရာေပါင္းစံုကေန
စိန္ခၚတတ္ပါတယ္..

အမGmail ထားခဲ့ေပးတယ္ေနာ္..
ညီမစိတ္ညစ္လို႕စကားေတြေျပာခ်င္ရင္
အမနားေထာင္ေပးမယ္ေနာ္...ဟုတ္ျပီလား..

blackroze.flower@gmail.com

Thandar Lwin said...

စိတ္မေကာင္းပါဘူး ခ်စ္သမီးစံေလး....း(((
ေက်ာင္းၿပန္တက္ရမ်ာေပါ့ကြယ္။
........................................................................................................................................

kztk said...

သမီးစံ ေရ.. စာေမးပြဲ က်တာနဲ႕ ဟုိးေတြး ဒီေတြးေတြ ေလ်ာက္မလုပ္နဲ႕ေနာ္.. ေတာ္ၾကာေန ယဥ္ၿငိမ္းပြင့္ၿပီးရင္ သမီးစံ ဆုိၿပီး ေဖ့ဘုတ္မွာနာမည္ႀကီးသြားပါအံုးမယ္.... :)
စာေမးပြဲပဲ... က်ေတာ့ ဘာျဖစ္လဲေနာ္ ေအာင္တာနဲ႕က်တာ ႏွစ္ခုပဲ ရွိတာကုိ.. ဒီႏွစ္က်ေတာ့ ေနာက္ႏွစ္ေအာင္မွာေပါ့ေလ. တစ္ႏွစ္ပဲ ေစာင့္ရမွာေလ. လူျဖစ္ဖုိ႕ ဆုိတာ တစ္ဘဝနဲ႕ တစ္ဘဝ မလြယ္ဘူးေနာ္...
သမီးစံေလး စိတ္ညစ္နဲ႕ေနာ္.. အားတင္းထားေနာ္..

အန္ကယ္
ဦးေဇာ္

mstint said...

ကိုယ္ႀကိဳးစားသင့္သေလာက္ႀကိဳးစားခဲ့တာပဲေလ။
ဘဝဆုိတာ ၿပီးျပည့္စံုဘို႔ခက္တယ္ သမီးစံေရ။
ေျခႏွစ္လွမ္းတက္ႏိုင္ဘို႔အေရး ေျခတစ္လွမ္းဆုတ္ထားတယ္လို႔သာ မွတ္ယူလိုက္ပါေနာ္။
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

Su Yee said...

Please try again sister!

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္ said...

မီးမီးေလးရယ္ စိတ္ဓါတ္မက်ပါနဲ႔
ဘ၀ဆိုတာဒီလိုပဲေပါ့
မီးမီးေလးေက်ာင္းျပန္တက္ရမွာေပါ့
က်ရွဳးံဖူးမွ ေအာင္ျမင္မႈ႔ဒဏ္ကိုခဲႏိုင္လာမွာေလ
စိတ္ဓါတ္မက်နဲ႔ေနာ္

Candy said...

မမသမီးစံ.. အားတင္းထားေနာ္.. ဘ၀တခုလုံးနဲ႔ယွဥ္ၿပီးေတြးလိုက္.. ဒါေလးက ေသးေသးေလးျဖစ္သြားလိမ့္မယ္...
လူဆိုတာေသရမွာပဲေလ.. ေသသြားတဲ့အခါပါေအာင္ လုပ္ရမွာက ဘုရားတရား.. ဒီေက်ာင္းစာက အဲ့ဒါမ်ိဳးေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္ေသးေသးေလးလို႔ ေတြးလိုက္ေနာ္..

မအားတာနဲ႔ ခုမွပဲေရာက္ျဖစ္ေတာ့တယ္.. :D

ျမဴးျမဴး said...

Don't be upset little sis.. Try again.. Must continue studying.. ;)

jasmine(ေတာင္ၾကီး) said...

ဒီက်င္းမရရင္ဟုိက်င္း
အဲေယာင္လုိ႔ေက်ာက္တူးသမားနဲ႔မွားေနတာ
ဒီႏွစ္မေအာင္ေတာ႔လဲ ေနာက္ႏွစ္ေပါ႔ေနာ္
စိတ္ဓါတ္မက်ေစနဲ႔
မ်က္ရည္မလြယ္နဲ႔
မိဂ်က္သမီးပီသပါေစ------
ခ်စ္တဲ႔ မာမား

မဒမ္ကိုး said...

ေဟး သမန္စီးေလးရဲ႕ ဒါက၀မ္းနည္းစရာမွမဟုတ္တာကြယ္
ခုလိုေခတ္ၾကီးမွာ မင္းသမီးေတြေတာင္ နားလိုက္တက္လိုက္လုပ္ေနၾကေသးတာ ဘာအေရးတုန္း
ဘ၀အတြက္အဲေလာက္ၾကီးအေရးမပါေသးဘူး ညီမငယ္ ေနာက္တေျဖးေျဖးသိလာလိမ္႕မယ္ .
ျပန္ၾကိဳးစားဖို႕အခြင္႕အေရးေပးတာပဲေပါ႔
ျပန္ၾကိဳးစားပါ အားေပးေနမယ္
ေက်ာင္းသားဘ၀ဆိုတာ ေပ်ာ္လို႕ေကာင္းတုန္းေပ်ာ္ထားေဟး
ဘာမွမျဖစ္ဘူး ေနာက္တႏွစ္ထပ္ျပီး ေက်ာင္းသူဘ၀ခံစားတယ္ေပါ႔ဘာျဖစ္လဲ
ေနာက္အလုပ္လုပ္ေတာ႕မွ အတုိးခ်ျပီးျပန္ဆပ္ .အေမ႕ကို ဟုတ္ျပီလား

ခ်စ္တဲ႕

အမ မဒိုးကန္

ေမာင္(စြယ္စံုက်မ္း) said...

မိစံ...တစ္ခုပဲေျပာခ်င္တယ္ဟာ
စာေမးပြဲက်တာ နဲ ့ မဟုတ္တာေတြမစဥ္းစားေစခ်င္ဘူး..


ခင္မင္စြာျဖင့္..အိုဘစံ

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ဂ်ီးေတာ္စံ
ငါ႕ညီမက ဒီေလာက္ စိတ္ဓာတ္ေပ်ာ႔ညံ႕တဲ႔သူ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိျပီးသားပါ။
စာေမးပြဲက်တာ တစ္ဘဝစာဆံုးရႈံးတာမွ မဟုတ္တာ
ျပန္ေျဖပါညီမေရ..
ညီမတို႔ေက်ာင္းေတြ ေအာင္ခ်က္ကို ေလ်ာ႕ပစ္လိုက္တာ ဟိုဟိုဒီဒီကေန အစ္မၾကားရပါတယ္.
ျပီးေတာ႔လည္း ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း က်တာမွ မဟုတ္တာ..
ေနာက္ႏွစ္ကို ျပန္ၾကိဳးစားခ်င္တယ္။ အခြင္႕အေရးက ကိုယ္႕ဆီမလာရင္ ကိုယ္က အခြင္႕အေရးဆီ သြားရမယ္တဲ႕

ျမတ္ၾကည္ said...

သမီးစံရယ္။ စိတ္ဓာတ္မက်ပါနဲ႕။ အရွုံးဆိုတာ ရွိစျမဲပါ။ ျမတ္ၾကည္ဆို ဒီလို တကၠသိုလ္ဘာသာေတာင္မဟုတ္ဘူး။ ရွစ္တန္း။ ဘယ္ေလာက္ရွက္ဖို႕ေကာင္းလိုက္မလဲ? ဆယ္တန္းက်ေတာ့ သူမ်ားေတြ လုံးဝ မထင္ထားတဲ့ လိုင္းရသြားတာပဲ။ ကိုယ့္အေပၚမွာသာမူတည္တာပါ။ ျမတ္ၾကည္သေဘာအရဆိုရင္ေတာ့၊ ဆက္ၾကိဳးစားေစခ်င္တယ္။ ဒီမွာပဲ ထြက္လိုက္ရင္ အရွုံးကို အရွုံးလို႕ သက္မွတ္သလိုျဖစ္သြားမယ္။ ကိုယ္မရွုံးေၾကာင္း လက္မေထာင္ျပလိုက္စမ္းပါ။ ကိုယ္ေအာင္ျမင္မႈရလာတဲ့အခါ၊ အဲဒီရွုံးခဲ့တာေတြက ပါမႊားေလးေတြျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။

rose said...

Don't be sad, sis lay. You are bright, pls try again.

ခ်ယ္ရီေျမ said...

ဒူးမတုန္နဲ႔ကေလးေရ...
ဒီလုိထရပ္လုိက္တာကိုက ေျခလွမ္းေတြစႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ပါပဲ၊
ရပ္ႏုိင္ေတာ့မွ ဘ၀ရဲ႕ပထမေျခလွမ္း စၿပီးလွမ္းရမွာ....။
ေၾကာက္စိတ္မ၀င္နဲ႔ကေလး....
မထမေျခလွမ္းမွာယုိင္လဲ၊ မင္းဒူးၿပဲခ်င္ၿပဲမယ္၊
လဲရင္ျပန္ရပ္၊ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ေျခလွမ္းေတြစမယ္၊
ေလးဖက္သြားရင္းေက်နပ္...
ထၿပီးမရပ္ပဲေနမည့္အစား၊ ရပ္စမ္း လဲစမ္း ရဲရဲလွမ္းကေလး၊
ၿပီးရင္ငါတုိ႔ ေျပးလွမ္းေပၚတက္ၾကရေအာင္ (ေမာင္စိန္၀င္း ပုတီးကုန္း)

သမီးစံေရ... ဘ၀စာေမးပဲြကိုေတာ့ ဘယ္ေတာမွ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္နဲ႔မွ မက်ရႈံးပါေစနဲ႔၊

ခ်မ္းေျမ့ပါေစ
ခ်ယ္ရီေျမ

Anonymous said...

သမီးစံေရ အရမ္းေနာက္က်မွ ေရာက္တယ္ကြယ္..
စားေမးပြဲက်တာ ဘဝတစ္ခုလံုးဆံုးရံႈးတာမွမဟုတ္တာ.လူေတြမွာ အရံႈးကိုယ္စီရွိၾကစျမဲေလ.. အရံႈးျခင္းမတူတာပဲရွိတယ္..
ေက်ာင္းျပန္တက္ေစခ်င္တယ္ကြယ္..
ခ်စ္တဲ့
အိမ္မက္

chocolatecupidlay said...

အမေရ....ဒိႏွစ္မေအာင္လဲေနာက္ႏွစ္ေပါ႔ဗ်ာ
အခ်ိန္ေတြအမ်ားၾကိးရွိပါေသးတယ္
ေနာက္ႏွစ္ဆက္ၾကိဳးစားေနာ္....:)

Kyaw Hnin Se Lwin said...

သမီးစံေရ
အားမေလွ်ာ႕ပါနဲ႕
ေအာင္တဲ႕အထိၿပန္ေၿဖပါလို႕တလမး္တည္းေသာအၾကံေပးခ်င္ပါတယ္။
chicken soupထဲကစာလို႕ထင္ပါတယ္။
ေအာင္ၿမင္ေက်ာ္ၾကားသူေတြကိုၾကည္႕ရင္ အၾကိမ္ၾကိမ္က်ရွဳံးလည္းပဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ၿပန္ၾကိဳးစားလဲထူႏိုင္သူေတြပါတဲ႕
ပစ္တိုင္းေထာင္ကေလးလုပ္ေနာ္
ခ်စ္ခင္တဲ႕
အမ

camomilla said...

မန္စီးေရ...
အားတင္း....
ဆက္လက္ၾကိဳးစား..။
ခင္တဲ့

ကုိကုိေမာင္(ပန္းရနံ႔) said...

ဒီကေလးမ ဘာေတြ မဟုတ္မဟတ္ စဥ္းစားေနတာလဲ မသိဘူး။ ဟုတ္ဟုတ္ဟတ္ဟတ္ဘဲ စဥ္းစား။ ေက်ာင္းျပန္ဆက္တက္။ လဲက်တုိင္း ျပန္မထေတာ့ဘူးဆုိရင္ ျမန္မာစိတ္ဓါတ္မဟုတ္ဘူး။ ျပန္ထ ျပန္ထ။ ေရာ့ အဘလက္ကိုင္ ဆြဲကုိင္ၿပီး ျပန္ထ။ အမေလးးးး ေလးး ဒီကေလးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ခက္ပါ့။ အဘတုိ႔ဆီ ဒီလုိမ်ိဳး လဲက်တာေလာက္ေတာ့ ပ်င္းေသးတယ္ ပ်င္းေသးတယ္ ပ်င္းေတာင္ ပ်င္းေသးတယ္။ ေဟ့... ပ်င္းေတာင္ ပ်င္းေသးတယ္။ စာေမးပြဲ တစ္ခါ က်တာေလာက္ေတာ့ ပ်င္းေသးတယ္ ပ်င္းေသးတယ္ ေ၀းးး ပ်င္းေတာင္ ပ်င္းေသးတယ္။
ဒါဘဲ.. ေက်ာင္းဆက္တက္ပါ။ မတက္ေတာ့ဘူးလုိ႔ သိရရင္ အဘတုိ႔ ရြာဦးေက်ာင္းက ေစတီဘုရားပြဲက်ရင္ မံစိကုိ မေခၚသြားေတာ့ဘူးးး။ း))
အမ်ားႀကီး တူတူက်တာဘဲကုိ။ ေပ်ာ္တတ္ရင္ ေပ်ာ္စရာႀကီးးးး။ တစ္လြဲမေတြးနဲ႔ေနာ္။ ေက်ာင္းသားဘ၀က သိပ္ေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းတာ။ ဟာ ဟ။

လႈိင္းပုတ္တုိင္းသာ၊ ကမ္းၿပိဳပါမူ၊ ဘယ္မွာ ေျမႀကီးက်န္မည္နည္း။
ေလထန္တုိင္းသာ၊ ရြက္ေၾကြပါမူ၊ ဘယ္မွာ သစ္ေတာ က်န္မည္နည္း။
လဲက်တုိင္းသာ၊ ျပန္မထပါမူ၊ ဘယ္မွာ လူမ်ိဳးက်န္မည္နည္း။
မေအာင္ျမင္တိုင္းသာ၊ စိတ္က်ပါမူ၊ ဘယ္မွာ ေအာင္ျမင္ရွိမည္နည္း။
က်ရႈံးတုိင္းသာ၊ ငိုေၾကြးပါမူ၊ ဘယ္မွာ မ်က္ရည္က်န္မည္နည္း။
အိမ္ေထာင္တုိင္းသာ၊ မေမြးပါမူ၊ ဘယ္မွာ မိစံရွိမည္နည္း။
မိစံတုိင္းသာ၊ လုိက္ေျပးပါမူ၊ ဘယ္မွာ ေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းမည္နည္း။ း)
(ၾကားဖူးနာ၀ထဲ ဟုိဟာဒီဟာ ထုိးထည့္ထားျခင္းျဖစ္သည္)။
.

အသားရယ္ ညိဳ
ငိုပါနဲ႔လား။

မိစံေလးမွာ
အမိမခံ ေျပးတယ္
တူတူေရ ၀ါး။

အိက္ဇမ္းရယ္ ေျဖ
ေျပပါရဲ့သား။

မွန္းခ်က္ မက
တန္းတစ္၀က္ က်တယ္
ငိုပါနဲ႔လား။

း))

ခင္မင္စြာ ေပါသြားသည္။
တဂ်င္းမီးး

ဟန္ၾကည္ said...

အခုမွပဲ ေရာက္ျဖစ္တယ္...ေရာက္ေရာက္ခ်င္းကို ေဆာက္နဲ႔ထြင္းခံရတာပါပဲလား...

စာေမးပြဲက်တာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနစမ္းပါလို႔ေတာ့လည္း မေျပာေတာ့ပါဘူး...နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ညစ္ရမယ္...ၿပီးရင္ ကိုယ္ဘာေၾကာင့္က်သလဲဆိုတာကို သံုးသပ္ရမယ္...ေနာက္တစ္ခါ ျပန္ၿပီးတိုက္ကိုတိုက္ရမွာေပါ့...ဒါျဖစ္ခ်င္လို႔ ဒီမွာလာတက္တာပဲ...သူငယ္တန္းကေန အခုအတန္းအထိ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ စေတးၿပီး လုပ္လာခဲ့ရတာမဟုုတ္လား...မရမခ်င္း ဆက္ၿပီးလုပ္ကိုလုပ္ရမယ္...ဒါမွပဲ တန္ေတာ့မွာေပါ့...

တစ္ခါတည္းနဲ႔ေတာ့ ေနာက္ဆုတ္ဖို႔ စိတ္ေတာင္မကူးေလနဲ႔ သမီးစံ...ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ အဲဒီေလာက္ေလးနဲ႔ လြယ္လြယ္ကူကူရစတမ္းဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာင္းသားတိုင္း ပါရဂူျဖစ္ကုန္ၾကေတာ့မေပါ့...

စာေမးပြဲက်သြားတာဆိုေတာ့ က်နည္းကို ေကာင္းေကာင္းသိသြားၿပီပဲေလ...အဲဒီနည္းကို ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ႏွစ္ထပ္ခ်လိုက္စမ္းပါ...ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ျပစ္ဒဏ္ေပးတဲ့အေနနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈမရမခ်င္း ဆက္သာခ်ေပေတာ့...

ေနာက္ဆုတ္လိုက္မိလို႔ကေတာ့ ဒီတစ္သက္လံုး အရႈံးနဲ႔ ဇာတ္သိမ္းသြားလိမ့္မယ္...တစ္ခုပဲ ေျပာခ်င္ပါရဲ႕...“လဲရင္ျပန္ထ...ဒါဘ၀ပဲ”

ဒီလမ္းက မရႏိုင္ေတာ့ရင္ ေနာက္တစ္လမ္းက တက္လို႔ျဖစ္ပါေသးတယ္ေလ...

ႀကံ႕ခိုင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္စြမ္းအင္ေတြနဲ႔ ေအာင္ျမင္တဲ့ ဘ၀ခရီးကို စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္ပါေစ...

လမင္းငယ္ said...

ေနာက္ထပ္အေကာင္းၾကိဳးစားခြင့္ရတယ္လုိ့မွတ္လိုက္ပါ
စံစံ အားမငယ္နဲ့ဇြဲမေလွ်ာ့နဲ့ေနာ္
ရူံးဖူးမွာအနိုင္ဆိုတာတန္ဖိုးရွိတာပါ

ညီရဲ said...

ဘုန္းဘုန္း ေျပာသြားသလုိဘဲ ညီမ။ ဇြဲမေလွ်ာ့ပါနဲ ့ေလ။ တစ္သက္လံုး တက္လာျပီးမွ ဘဲြ ့ေလးတစ္ခုေတာ့ ရေအာင္ယူလုိက္ပါ။ ၾကာသြားရင္ ေက်ာင္းတက္ဖုိ ့ပိုပ်င္းသြားမယ္။ ေက်ာင္းျပန္တက္ပါ ညီမရယ္... ေနာင္ ညီမ အျမဲ ေနာင္တရေနမွာ စိုးရိမ္လုိ ့အစ္ကိုက သတိေပးတာပါ။ အစ္ကိုသူငယ္ခ်င္းေတြ ထဲမွာ ဒီိလို အျဖစ္မ်ဳိးေတြ ျမင္ေနၾကားေနရလုိ ့ညီမကိုလဲ အဲဒီလုိ ေနာင္တေတြ ရမေနေစခ်င္ဘူး။ ဘဲြ ့ရေအာင္ ယူလုိက္ပါ ညီမေရ... အားေလးနဲနဲတင္းထားျပီးေပါ့။ မိဘေက်းဇူးဆပ္ရာလဲ ေရာက္ပါတယ္။

Mishell said...

HI, Thameesan, must continue your study. Don't give up & Jia You! There is a will, there is a pain. Like a saying" When there is a will, there is a way!"

CellMoe said...

သမီးစံေလး
လူသားတုိင္းမွာက်႐ံႈးျခင္းနဲ႔ေအာင္ျမင္ျခင္းဟာအတူဒြန္
တြဲေနတတ္တယ္
ေက်ာင္းစာေမးပြဲက်တာဟာဘ၀စာေမးပြဲက်တာမွမဟုတ္တာကြာ
အခက္အခဲေတြၾကံဳေတြ႕လာတုိင္းစိတ္ဓါတ္ဘယ္ေတာ့မွမက်နဲ႔
က်႐ံႈးျခင္းတစ္ခုကုိအရင္းျပဳၿပီးေအာင္ျမင္မႈ႔ေျခလွမ္းေျမာက္မ်ားစြာလွမ္းႏုိင္ရမွာေပါ႔
ခင္တဲ့-အူးအူး

khin nyein chan said...

Life is opportunity, benefit from it/ Life is beauty , admire it/Life is a dream, realize it/Life is a challenge, meet it/ Life is a duty, complete it/Life is a game, play it/ Life is a promise, fulfill it/ Life is sorrow , overcome it/ Life is a song, sing it/ Life is a struggle, accept it/ Life is a tragedy, confront it/ Life is an adventure, dare it/ Life is luck, make it/ Life is too precious, do not destroy it/ Value your life and Respect of Others. “Mother Teresa” ညီမေလးေရ....အားတင္းထားေနာ္.အရံႈးရွိရင္ အႏိုင္ရွိတယ္

Anonymous said...

Tha Mee san lay!
Defeat into victory.If you do not succeed at first,try again and again.
May you have strong will.
with metta,
Gyidaw

Anonymous said...

Tha Mee San Lay!
Defeat into victory.If you do not succeed at first,try again and again.
May you have strong will and strength.
with metta,
Gyidaw

ကိုရင္ said...

ေၾသာ္..ညည္းက MC ကကိုး..အဲလိုပဲ..
MP,MC ေတြ second semester က်ရင္ ေမဂ်ာဘာသာနဲ႔ ထိတာမ်ားတယ္..။
က်ဳပ္တို႔ တုန္းကေတာ့ ေမဂ်ာခ်ိန္ဆို EP ေဆာင္ေရွ ႔သြားၿပီး ငမ္းေၾကာထ ေနတာနဲ႔ ေမဂ်ာဘာသာေန႔ဆို ေခါင္းၿဖဴေအာင္ လုပ္ရတယ္..။ၿပီးရင္ Betech ဆိုတာၾကီး ခံေနေသးေတာ့ ဘြဲ႔ယူၾကဖို႔ ေတာ္ယံုလူ မစဥ္းစားၾကေတာ့ဘူး..

ေၾသာ္..ငါ့ညီမ
စာေမးပြဲေအာင္မလားလို႔ ၾကိဳက္ထီးရိုးဘုရားၾကီး ဦးခ်လိုက္ရတာအေမာ..
ဘယ္ေအာင္မတုန္း..ရုပ္ကိုက အုန္းသီးေခါင္းမွာ ပန္းပန္ထားတဲ့ရုပ္နဲ႔.. :D

ေက်ာင္းစာေမးပြဲ မေၿဖနိုင္တာ အရႈံးမဟုတ္ေသးပါဘူး..ေရွ ႔မွာ အမ်ားၾကီး ကန္ေသးတယ္..ထၿပီး အားယူဖို႔ လုပ္ေတာ့..အခ်ိန္မရွိဘူး..

san htun said...

စန္းထြန္းလည္း ဒီေက်ာင္းေရာက္မွ ခံစားဖူးလို ့ ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္..စိတ္ဓာတ္မက်ေလနဲ ့ ငါ့ညီမ...ၾကိ ုးစားပါေလ..မၾကိ ုးစားေတာ့မွသာ တကယ္ရံႈးနိမ့္သြားတာ...

8Yar said...

သမံစီးေရ ေလာကဒဏ္သစ္ တစ္ခုကိုရလိုက္တယ္ လို႕ပဲေျပာပါရေစ။ စာေမးပြဲဆိုတာ အေအာင္၊ အရွုံး ႏွစ္ခုပဲရွိတာမို႕ မေအာင္ရင္ က်ရွုံးျခင္းကိုရင္ဆိုင္ရမယ္ ဆိုတာလူတိုင္းသိပါတယ္။ လူဆိုတာ အျမဲတန္း ေအာင္ျမင္မႈမရႏိုင္သလို၊ ဆုံးရွုံးျခင္းကိုလဲဆုပ္ကိုင္ထားဖို႕မလိုပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္လည္း စာေမးပြဲေတြက်ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ စိတ္မေလွ်ာ့ပဲ ၾကိဳးစားခဲ့လို႕ ေအာင္ခဲ့ပါတယ္။ သမီးစံလည္း အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေပးပါလို႕ ကြၽန္ေတာ္ 8Yarက ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။ အလုပ္ဝင္ရမလား၊ ေက်ာင္းဆက္တတ္ရမလားဆိုတာ မိမိအိမ္ရဲ့ အေျခေနေပၚၾကည့္ျပီး ဆုံးျဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အခုေခတ္ၾကီးမွာ ဘြဲ႕တစ္ခုေလာက္ေတာ့ရေစခ်င္တာ 8Yar ရင္ထဲက ဆႏၵအမွန္ပါလို႕ ေျပာပါရေစ။ ကြၽန္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ညီမ သမံစီးတစ္ေယာက္ စိတ္ေသာကေရာက္ျခင္းမွ ကင္းေဝးပါေစ။

သွ်င္ေနမင္း said...

စိတ္ဓာတ္မက်နဲ ့သမီးစံ...
ဘ၀ဆိုတာ အတက္အက်နဲ ့ေပ်ာ္စရာပါ...
ေအာင္ျမင္မႈကို သာယာခဲ ့ရင္..က်ရႈံးမႈကို ခံနိင္ရည္ရွိရမွာေပါ ့...

ေမာင္(စြယ္စံုက်မ္း) said...

မိစံ ပိုစ္ မေျပာင္းေသးဘူးလား သူမ်ားေတြ စိတ္မေကာင္းေအာင္
ထထ ထမင္းခ်က္ေတာ့ အိုဘစံယာထဲသြားရမယ္
ယာထဲကသီးႏွံေတြေကာင္းပါတယ္ကြယ္..
မဟုတ္ရင္လည္း မသုဓမၼစာရီေက်ာင္းတက္..ဒါဘဲ

ဘုန္းဘုန္းေတာက္ said...

စိတ္ညစ္ေနလုိ႔လည္း ေအာင္သြားမွာမွ မဟုတ္ထွာ ဂ်င္ဆန္းမီရယ္။ ပင္ပန္းရုံပဲ ရွိမွာေပါ့။ ဒါေႀကာင့္ စိတ္မညစ္န႔ဲေနာ္၊ အားတင္းထားေနာ္။ ဒါပဲ။
သူမ်ားကိုေတာ့ အဲဒီလုိ ေျပာတတ္တာ။ ၂၀၀၀-ခုႏွစ္ ကမၻာေအးသာသနာ့တကၠသုိလ္ ၀င္ခြင့္ေျဖစဥ္တုန္းက အင္တာဗ်ဴးက်သြားတုန္းက အမေလး ခံစားလုိက္ရတာ (ဆြမ္း...) ဂ်င္ဆန္းမီေရ။ ေျပာမမေနနဲ႔ေတာ့။ ဒါေပမယ့္ ခဏပါကြယ္။

လြမ္းပိုင္ရွင္ said...

ရံႈးနိမ့္ျခင္းက ေအာင္ျမင္မွဳအတြက္သင္ခန္းစာပါ ႏွမေတာ္

အလင္းသစ္ said...

က်ျပီးတာလည္း က်ျပီးပေစေတာ့။။
ေနာက္ထပ္ဆက္ၾကိဳးစားၾကည့္ပါဦးညီမေလးေရ။။
စက္မႈလည္းမဟုတ္၊ အီလက္လည္းမဟုတ္တဲ့
စက္ရုပ္ေမဂ်ာကိုမွ သြားယူရတယ္လို႕ကြယ္..။။
အင္ဂ်င္နီယာဆိုတာ Assume နဲ႕ Neglect နဲ႕ၾကား
ဗ်ာမ်ားေနတဲ့သူေတြ မဟုတ္လား။။ က်သြားျပီးတာ
ကို Neglect လုပ္လိုက္ေပေတာ့ေဝ့။။

san htun said...

အမ စာေမးပြဲ က်တုန္းက ေရးထားတဲ့ ပို ့စ္ေလးဖတ္ၿပီး အားတင္းကာ ၾကိ ုးစားပါေနာ္
http://sansanhtun.blogspot.com/2011/04/blessing-in-disguise.html
http://sansanhtun.blogspot.com/2011/05/blog-post_03.html
http://sansanhtun.blogspot.com/2011/07/blog-post_13.html

Aja aja Fighting !

Anonymous said...

အပ်ိဳၾကီးေရ ... စာေမးပြဲ က် တယ္ဆိုလို ့ အားေပးစကားေလးဘာေလးေၿပာမလို ့ ... ဘယ္လိုေၿပာရင္ ေကာင္းမလဲလို ့
စဥ္စားရင္ comment ထဲဝင္လိုက္တာ ... အေပၚမွာ ေရးထားတာေတြ က
ေမာင္ဘုန္း ေၿပာတာပိုေကာင္းတဲ့ အားေပး စကားေတြ ၿဖစ္ေနလို ့
ဘာမွ ေထြေထြ ထူးထူး ေတာ့ မေၿပာခ်င္းဘူး ...ကြယ္ ...
ဒါပင္မဲ့ ေမာင္ဘုန္း ဘဝမွာ အပ်ိဳၾကီးလိုမ်ိဳး တစ္ခါ ၿဖစ္ဘူးတယ္ ...
ေမာင္ဘုန္း ေက်ာင္းထြက္ ၿပီး လုပ္ငန္း ခြင္ ဝင္တဲ့ နည္းကို ေရြးလိုက္တယ္ေလ ....

အေၿခေနတစ္ခုေၾကာင့္ ဆိုပင္မဲ့ တကယ္တမ္း ဝန္ခံ ရရင္ ေက်ာင္းၿပန္တက္ရမွ ရွက္ လို ့ ဆိုၿပီ ေရြးခ်ယ္လိုက္တယ္ ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထင္ ထားတဲ့ အတိုင္း ၿဖစ္မလာခဲ့ဘူးေလ ...
ဒီလိုပဲ ... လုပ္သလိုမၿဖစ္ေတာ့ ၿဖစ္သလိုလုပ္ရင္းနဲ ့
ေမာင္ဘုန္း ရဲ့ ဘဝမွာ အဲ့ဒီ တစ္ႏွစ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကို အၿမဲတည္း ၿပန္တမ္းတေနမိတယ္ ...

အပ်ိဳၾကီး ဘာလုပ္သင့္ တယ္ဆိုတာေတာ့ မေၿပာေတာ့ဘူးေနာ္
အပ်ိဳၾကီးက ေမာင္ဘုန္း ထက္ေတာ္တယ္ေလ
အပ်ိဳၾကီး လို အသက္ရြယ္ တုန္းက ေမာင္ဘုန္း အဲ့ေလာက္ မေတာ္ ခဲ့ဘူးေလ

အပ်ိဳၾကီး ... မွန္ကန္တဲ့ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ တစ္ခု ခ်ႏိုင္လိမ့္မယ္လို ့ ေမာင္ဘုန္း ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္ ....

ခင္မင္စြာၿဖင့္

ေမာင္ဘုန္း

ေမာင္ေမာင္ said...

အစ္မစံေရ ဘ၀မွ တစ္ခါတစ္ေလ ဒီလိုမ်ိဳးေတြၾကံဳရတဲ.အခါ စိတ္ဓါတ္မက်လုိက္ပါနဲ.။ အခက္အခဲေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္မွ ဘ၀ဆိုတာ တန္ဖုိးရွိတာ။ လဲက်ရင္ ျပန္ထ အဲ.တာ ဘ၀ပါဘဲ။ ပညာေရးကို စိတ္မပ်က္ပါနဲ.။ မိုးရြာတုန္းေရခံထားမွေတာ္ကာက်မယ္ေလ။

ေမာင္ဘႀကိဳင္(ခ်ဥ္ေပါင္ၿခံ) said...

Mechatronics လား ၾဆာပဲ း)
ျပန္ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ဘယ္ေခ်ာင္သြားသေဝထုိးေနသလဲ
ႀကိဳးစားသမီး အခြင္႔ေရးရွိတုန္း က်ဳပ္တုိ႔ဆုိပညာသင္ခ်င္လြန္းလို႔ တပုိင္းေသေနတာ
အခြင္႔ေရးဆုိတာ သမီးလက္ထဲက အဆုံးအျဖတ္ပဲကြယ္႔

˜º̶̶ƷʌuτuмиƸ̶º˜˜ said...

အားမငယ္နဲ.တမီးခ်ံေ၇...အင္း ဘယ္လိုအားေပး၇ပါ.
အေပၚကလူေတြေျပာတြားတဲ.တိုင္းပဲေလ...
အားမေပးတတ္၀ူးေအ...

ျမေသြးနီ said...

အို....သမီးစံရယ္..
ေက်ာင္းသားမွန္ စာေမးပြဲ အၿမဲေအာင္ရမယ္မွ မရွိတာ...
စာေမးပြဲဆိုတာလည္း က်ခ်င္က်ႏိုင္တာပဲ။ မျမေသြးလည္း အဲ့လိုပဲ ပထမႏွစ္မွာ မက်စဖူးက်ဘူးတယ္..။ ခံလိုက္ရတာ ေျပာမေနနဲ႔..လွိမ့္ေနတာပဲ ( အမွန္က ေက်ာင္းလခ တစ္လမသြင္းမိလို႔ ေအာင္ရက္နဲ႔ ေအာင္စာရင္းမထြက္ေပးတာ။ ေနာက္မွ ဆပ္ပလီနဲ႔ ေၾကြးက်န္ေတြကို ေအာင္စာရင္းထြက္တယ္)
အေရးႀကီးတာက ကိုယ္ဘာလုပ္ခ်င္လဲ..၊ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ အေရးႀကီးတယ္။ ေလာေလာဆည္ စိတ္ကေတာ့ ညစ္ရမွာပဲ။ တို႔လို႔တန္းလန္းနဲ႔ ဘယ္အရာမွ မေကာင္းဘူးဆိုတာေတာ့ သတိျပဳေပါ့။ စမိၿပီဆိုမွေတာ့ ဆံုးခန္းတိုင္တာပဲ ေကာင္းတယ္။ လြယ္လြယ္နဲ႔ ဇြဲမေလွ်ာ့ေစခ်င္ဘူး...။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ စာေမးပြဲကို စိန္ေခၚပစ္လိုက္ စမ္းပါ...။

Post a Comment

ေရးတတ္သလိုသာေရးသြားပါ၊အားမနာပါနဲ႕ းD

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Facebook Themes