ရက္အနည္းငယ္..ၾကာျပီးေနာက္..

ခုတေလာ..အသစ္မတင္.အေၾကာင္းမၾကား.ျငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနတဲ့သမီးစံတစ္ေယာက္.ဘာေတြမ်ား.လုပ္ေနပါလိမ့္ေနာ္။က်န္းမာေရးေကာေကာင္းရဲ႕လား.ေနသာထိုင္သာေကာရွိရဲ႕လား.မစားႏိုင္.မေသာက္ႏိုင္နဲ႕ ၀ါးျခမ္းျပား အ၀တ္ပတ္ထားသလိုမ်ားျဖစ္ေနျပီလား.ထင္ေနၾကမွာပဲေနာ္။ (ထင္ရင္လည္း. ထင္တယ္ေပါ့ ေနာ္၀န္ခံ လိုက္ပါး)။ တကယ္ေတာ့.. သမီးစံတစ္ေယာက္.. စာေမးပြဲသာ.မေအာင္တာပါ. အရင္လိုပဲ. စားႏိုင္.သြားႏိုင္.(ငါးၾကီးေျခာက္.က်ပ္တိုက္ပုံနဲ႕)အလတ္ၾကီးရွိပါေသးတယ္။“ဟဲ့..စာေမးပြဲ.မေအာင္တာေကာ.ဟုတ္ပါရဲ႕လား”လို႕ေတာင္ ေမးယူရတဲ့အထိ.ဖလန္းဖလန္း..ေနတာပါ။ ဒီလိုျဖစ္ေနတာကလည္း.. နည္းလမ္း အဖုံဖုံနဲ႕. သမီးစံ အေပၚ.အားေပးခဲ့ၾကတဲ့ဘေလာ့ဂါ.ေမာင္ႏွမေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပါ။ (သမီးစံအတြက္) က်ေနတဲ့.. စိတ္ ဓာတ္ေတြကို.တစ္ခုစီ.ျပန္ေကာက္ေပးခဲ့ၾကတဲဲ့အတြက္လည္း.အတိုင္းမသိ.၀မ္းသာမိပါတယ္။ (က်ကြဲသြားတဲ့အိပ္မက္)ပို႕စ္တင္ျပီးေတာ့. တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး. မရိုးႏိုင္ေအာင္.ေျပာသြားတဲ့. အားေပး စကားေတြ.ဖတ္ျပီးေတာ့.. ငါ. စာေမးပြဲက်တာ. ခပ္ ေကာင္းေကာင္းလို႕ေတာင္ေတြးမိသြားတဲ့အထိပါ။ ၀မ္းမ နည္းဘူးလား ဆို ေတာ့ လည္း.မဟုတ္ပါဘူး. ၀မ္းနည္းပါတယ္. မ်က္ရည္တစ္လုံး. ဗူးသီးလုံး ေလာက္ က် ေအာင္ေပါ့။ (ဒီလို ေရးလို႕. သမီးစံေတာ့. အာလူးလုပ္ေနျပီ ထင္ကုန္ ေတာ့မယ္ေနာ္း)။ မိတ္ေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္က.. သူငယ္ခ်င္း အေယာက္ တစ္ ရာနဲ႕.ညီမွ်တယ္ဆိုရင္. သမီးစံဆီမွာ..မေရတြက္ႏိုင္ ေအာင္ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြ.မ်ားျပားေနပါျပီ။ဒါေၾကာင့္တခုေတာင္စဥ္းစားမိေသးတယ္..ေနာက္ဆို.ဘာလုပ္လုပ္.. ဒီမိတ္ေဆြနဲဲ႕ပဲ. တိုင္ပင္ရင္ ေကာင္း မလား လို႕ ပါ.(အေဖာ္ညွိၾကည့္တာေပါ့ း)။

အိမ္မလည္ပဲ.ျငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနတယ္ဆိုတာကလည္း..ကိုယ္က.အျပစ္လုပ္ထားတဲ့သူ၊အျပစ္ရွိထားတဲ့သူဆိုေတာ့..ဘာပဲလုပ္လုပ္.အေျခေနၾကည့္ျပီး.ရာသီဥတုေကာင္းမွ.လႈပ္ရွားရတာကိုး။(မသိေတာ့ျဖင့္.ဘာလိုလို...း)တစ္အိမ္တက္တစ္အိမ္ဆင္း..ေလွ်ာက္လည္..ေလွ်ာက္ေအာ္ျပန္ရင္လည္း..ဒေလာက္ျဖစ္ေနတာေတာင္..ဖလန္း.ဖလန္းႏိုင္ေသးတယ္.ထင္ကုန္ၾကမွာစိုး၍ပါ။ဒါေၾကာင့္.အိမ္ေတြကို.လည္ပါတယ္.ျပီးေတာ့ျပန္ပါတယ္။ေရာက္.ျပန္ေပါ့။ ဒီ.ဘေလာ့ေရးျခင္း/လည္ျခင္း..ဆိုတာကလည္း..ကိုယ့္အတြက္.ပဒိုင္းသီးလုံးလုံး..ျဖစ္ေနပါျပီ။
တစ္ခ်ိဳ႕.သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့..ခုထြက္သြားတဲ့.စာေမးပြဲ result အတြက္.၀န္ၾကီးဆီ. စာတင္ၾကမယ္ ေျပာပါ တယ္။ျပန္လည္စီစစ္ေပးပါရန္ေပါ့။ သူတို႕တင္တာ..ထိေရာက္ရင္ ေကာင္းရဲ႕..အဲ့လိုမဟုတ္ပဲ. မိတၱဴ အၾကမ္းဆြဲတဲ့ထဲ..ပါသြားရင္.မခက္လားေနာ္။ေအာင္ခ်က္ကလည္း..ရာဇ၀င္တြင္မယ့္.ေအာင္ခ်က္ကိုး။ကဲ..ကဲ..ရွိေစေတာ့.ေနာက္မျဖစ္ေအာင္..ၾကိဳးစားၾကရုံေပါ့ေလ.။


မိတ္ေဆြအားလုံးရဲ႕..အားေပးစကားေတြနဲ႕.အိမ္ရဲ႕ေစာင္မမႈေတြေၾကာင့္.သမီးစံ.ေက်ာင္းျပန္တက္ျဖစ္ပါတယ္။(ေက်ာင္းအပ္ဖို႕)ေက်ာင္းကိုေရာက္ေတာ့..ဌာနကိုသြားတယ္။ဆရာမေတြနဲ႕.ေတြ႕ပါတယ္(လူစုံတက္စုံပါပဲ)။သြားႏႈတ္ဆက္ေတာ့.“ဟယ္..သမီး..ဘာလို႕မေအာင္တာလဲ.ေက်ာင္းျပန္တက္ပါ.ဘာ.ညာေပါ့”(စိတ္ထဲကေတာ့.ေျပာေနမွာပဲ.ငါ့အခ်ိန္မွ.မတက္တာ..မေအာင္တာေတာင္နည္းေသးလို႕း).ဆရာမကလည္း..ေျပာ..ကိုယ္ကလည္း.ျပန္ျဖီး..အဲေလ.ျပန္ေျပာနဲ႕ အမွတ္စာရင္းထုတ္ဖို႕ကိစၥေတာင္. ေမးဖို႕.ေမ့သြားပါတယ္။ ကဲ..ကဲ..ရွိေစေတာ့.. (ေနာက္မွပဲ...)

ေက်ာင္းအပ္ခေတြကလည္း..အိပ္မက္ေတာင္..မမက္ဘူးေလာက္ေအာင္..တက္ပါတယ္။(ႏွစ္ဆနီးပါးပါပဲ)ဘာမွမဟုတ္ပဲ..ေက်ာင္းအပ္ခ.တင္..ႏွစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင့္.ငါးရာပါတဲ့။အားလုံးစုစုေပါင္းလိုက္ေတာ့.ခ်လံစာရြက္မွာႏွစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကို..နည္းနည္းစြန္းသြားပါတယ္။(အသိေတြထဲမွာ..အပ္မယ့္ကေလးရွိလိုရွိျငား.တင္.ျပရတာပါရွင္ း)။ဒါနဲ႕.ျပီးျပီလားဆိုေတာ့..မဟုတ္ေသးပါဘူး။ေက်ာင္းသားတိုင္း.မျဖစ္မေန.ဖတ္စာအုပ္၀ယ္ရပါမယ္တဲ့။တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့.ဖတ္စာအုပ္ရွိျပီးသား(သမီးစံတို႕လိုေပါ့).တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ့လည္း..အၾကီးတန္းေတြက.စြန္႕က်ဲထားခဲ့ၾကတာေတြေၾကာင့္စာအုပ္အစုံရွိၾကပါတယ္။အဲ့ဒါေၾကာင့္.မ၀ယ္လို႕.မရဘူးလားဆိုေတာ့.မ၀ယ္ရင္မရပါဘူးတဲ့။မ၀ယ္ရင္.ေက်ာင္းသားကဒ္.ထုတ္မေပးဘူးဆိုပဲ။(ဒီကိစၥကို.ေသေသခ်ာခ်ာထပ္ေမးၾကည့္ရပါအုံးမယ္)။မျဖစ္မေန.၀ယ္ရမယ္.ဆိုလို႕..ေစ်းသက္သာမယ္..မထင္ပါနဲ႕ေနာ္။အားလုံးက..ေသာင္းဂဏန္း.အထက္ခ်ည္းပါပဲ။ခုမွ.တက္မယ့္.ပထမႏွစ္ေတြဆို..ေတာ္ေတာ္.အကုန္အက်မ်ားပါတယ္။ဘာလို႕..ဒီေလာက္.ေတာင္းရတာလဲဆိုတာ စဥ္းစားလို႕..မတတ္ေတာ့ပါဘူး။


ရန္ပုံေငြေတြပဲ..ေလ်ာ့ေနလို႕လား.. ဒါမွမဟုတ္. ပညာေရးျဖင့္.. ေခတ္မွီ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေသာ.. ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး. တည္ေဆာက္.ေတာ့မလို႕ပဲေလလား။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..မေျပာေတာ့ပါဘူးေလ။(ဘယ္သူ႕ကိုမွလဲ..အျပစ္မတင္ရက္ေတာ့ပါ။)အိမ္ကိုေရာက္လို႕..အေမ့ကို.ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေျပာျပလိုက္ေတာ့“ဘုရား..ဘုရား”တဲ့..ႏွစ္ခါၾကီးမ်ားေတာင္“တ”ရွာပါတယ္။

ကြယ္..ဘာလိုလိုနဲ႕..မႏွစ္ကတစ္ႏွစ္လုံးေက်ာင္းတက္ဖို႕..စပြန္ဆာေပးထားတဲ့ 
(အေမနဲ႕)ေမာင္ႏွမေတြကို..အားနာေပမယ့္လည္း..သမီးစံေတာ့..(သီအိုရီပိုင္ေအာင္)
ေက်ာင္းထပ္..တက္ရအုံးမွာပါလားေနာ္...။

ဆက္လက္ျပီး..ဘလာေဂၚတာ၀န္မ်ားကိုလည္း..က်န္းမာစြာ..ထမ္းေဆာင္လွ်က္ရွိပါေၾကာင္း....
(ေရွ႕တန္း..စစ္မ်က္ႏွာကေန..သတင္းပို႕ပါတယ္။ း)

 ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္


Comments

  1. မန္စီးတိုု႕မ်ား စာေမးပြဲက်ုျပီးကာမွ ပုုိျပီးျပည့္ျဖိဳးလာသလိုုဘဲ
    မ်က္ရည္တစ္လံုုး ဗူးသီးလံုုးေလာက္ဆိုုလိုု႕သေဘာက်သြားပါတယ္
    ခင္တဲ့

    ReplyDelete
  2. အဲ့လိုလုပ္ပါ ... အပ်ိဳၾကီးရယ္ ...
    ဒီရက္ပိုင္း မွာ အပ်ိဳးၾကီး ကို လိုင္းေပၚမွာ မေတြရတာ
    ေတာ္ ကို ပ်င္း စရာၾကီး ဗ်ာ ....

    ReplyDelete
  3. မိစံ ေက်ာင္းျပန္တက္မယ္တဲ့ ထင္သားပဲ
    ရုပ္ကိုက..ဟြင္းဟြင္း..ဆန္မရွိလည္းငါ
    ဆီမရွိလည္းငါ..တက္တက္..တိန္..
    ေၾကာေၾကာ လာဖဲ့တြားတယ္
    ဘာခ်စ္ခ်င္လဲ ေၾကာ
    ေတတြားမယ္.....
    ေက်ာင္းျပန္တက္ဆိုတက္...

    ReplyDelete
  4. ကုိကုိေမာင္(ပန္းရနံ႔)December 6, 2011 at 10:27 PM

    ဖလန္း ဖလန္း ထႏုိင္ျပန္ၿပီေပါ့။ ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္။ လဲၿပီးရင္ ျပန္ထ၊ ဒါမွ သူရဲေကာင္းစိတ္ဓါတ္ေလ။

    အားေပးစကားေျပာၾကတဲ့ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြမ်ားတုိင္း အားက်ၿပီး ထပ္က်ဖုိ႔ေတာ့ မႀကိဳးစားနဲ႔ေတာ့ေနာ္။ း)
    ဒီတစ္ခါ ထပ္က်ရင္ေတာ့ မံစိဆီ ဘယ္ေတာ့မွ အလည္မလာေတာ့ဘူး။
    တစ္ခါေသဖူး ပ်ဥ္ဖုိးနားလည္။ ၾကားလား။ (အကုိႀကီးေလသံျဖင့္)။ း)

    ခင္မင္လွ်က္
    တဂ်င္းမီးးးးးးးးးးးး

    ReplyDelete
  5. မီးမီးေလးေက်ာင္းဆက္တက္တာ ၀မ္းသာပါတယ္
    ဒီႏွစ္ေတာ့ ေသခ်ာေအာင္မွာပါ
    မီးမီးရဲ့ ပါပါး
    လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

    ReplyDelete
  6. လုပ္ထားေဟးးးးးးးးး
    ႀကိဳးစားထား အားေပးေနတယ္ေနာ္

    ReplyDelete
  7. စံစံေရ
    ေက်ာင္းသာျပန္တက္ပါ ေနင္ႏွစ္ ေအာင္ျပီးျပီလုိ႔သာမွတ္လုိက္
    ေစာင္႔ေနတယ္ အၾကာခင္လာမည္...ဒါျဗဲ
    ပုံၾကည္႔ရတာပုိ၀လာသလုိပါပဲ

    ReplyDelete
  8. ေခတ္ကိုက ပညာကိုဝယ္ယူရတဲ႔ေခတ္ ျဖစ္ေနျပီေလ သမီးစံရယ္
    ပိုက္ဆံမ်ား မရွိလို႕ကေတာ႕ တကၠသိုလ္တက္ဖို႕ တကယ္မလြယ္ဘဲေနာ္..
    မ်က္ရည္ေတြ ဘူးသီးလံုးေလာက္က်ျပီးရင္လည္း ခုေတာ႕ အနည္ထိုင္သြားျပီမဟုတ္လား..
    စာေတြ ျပန္ေရးလာတာ ဝမ္းသာပါတယ္
    သမီးစံက စိိတ္ဓာတ္ခိုင္ျပီးသားပါ
    ဟုတ္တယ္ဟုတ္

    ReplyDelete
  9. ဒါမွ မမညီမကြ :)
    ၾကိဳးစားထားေနာ္

    ReplyDelete
  10. ရဲေဘာ္..ဆက္လုပ္..
    ၾကားလား..ၾကားရင္အေၾကာင္းျပန္..

    ReplyDelete
  11. ဒီႏွစ္ေတာ့ ဂန္ဒူး..အဲေလ ဂုဏ္ထူးပါ ထြက္မွာ..

    ReplyDelete
  12. I'm so glad to know that you will continue your education. Good luck for everything, sis! Fighting!! :D

    ReplyDelete
  13. မန္စိ
    ညက္ေရေတြ ဘူးဒီးေလာက္က်လို႕ ရမ္းကုံးမွာ ေရလွ်ံကုန္အံုးမယ္ အေတာ္လုပ္ ရမ္းကုံးလာမလို႔ပါဆို ဘတ္စ္ မစီးရဘဲနဲ႕ ေလွစီးေနရအံုးမယ္
    ေက်ာင္းလိုက္ျပီး ဖလန္းဖလန္းထအံုးမယ္ မန္စိေရ အရီးစတို႕တုန္းကေတာ့ ေက်ာင္းေပ်ာ္လြန္းလို႕ ေအာင္မွာေၾကာက္တာ အခုလဲမန္စိ ေက်ာင္းအရမ္းေပ်ာ္ေနျပီမို႕လား

    ReplyDelete
  14. အမွန္ေတာ႕ ပထမႏွစ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေၾကာင္႕ေပါ႕ ဟိဟိ
    ခိုးရာလိုက္မွာကလြဲရင္က်န္တာတိုင္ပင္ႏိုင္ပါသည္ း)

    ReplyDelete
  15. အဲ...အခုပဲ ဟိုပို႔စ္မွာ ကြန္မန္႔ ေရးခဲ့ေသးတယ္။ အခု ဒီပို႔စ္မွာ သတင္းေကာင္းနဲ႔ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ မွန္ကန္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတြက္ ၀မ္းသာတယ္ သမီးစံေရ..။ ေငြရွာရခက္တဲ့ ေခတ္ႀကီးဆိုေတာ့ ေက်ာင္းအပ္ခေတြ ေစ်းႀကီးကုန္တာကိုေတာ့ စိတ္မေကာင္းဘူး။

    ReplyDelete
  16. ဟားဟားဟားဟား က်ိတ္ထားဟ အားေပးတာေနာ္။ ေတာ္ၾကာ အိမ္မွာခ်က္ထားတာေတြ သြားက်ိတ္လို႕ ၾကိမ္လုံးနဲ႕ေတြ႕ေနအံုးမယ္။ ဟိဟိ... ဆရာမကိုေျပာလိုက္ သမီးတို႕ေအာင္သြားရင္ ဆရာမတစ္ေယာက္ထဲ အတန္းထဲမွာ က်န္ခဲ့မွာစိုးလို႕ တစ္ႏွစ္ပိုေနေပးတာလို႕။ :P

    ReplyDelete
  17. ဒါမွ တမီးခ်ံ ကြ..( ေက်ာင္းျပန္တက္လို႔ေလ )
    အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္ေနာ္..( ဆရာႀကီးေလသံျဖင့္ ..)
    ဝမ္းသာပါတယ္ သမီးစံ ေရ..
    ခ်စ္တဲ့
    အိမ္မက္ေစရာ

    ReplyDelete
  18. ဒီႏွစ္ေတာ့ ေအာင္ေအာင္ေျဖလုိက္ေပါ့ ညီမရယ္...
    ဒါမွ မိဘေတြလဲ စိတ္ခ်မ္းသာရမွာေပါ့...
    ငါ့ညီမေလးက လိမၼာပါတယ္ ဒီႏွစ္ေတာ့ နဲနဲ ၾကိဳးစားလုိက္ရင္ ေအာင္မွာပါ။ အစ္ကိုလဲ ဆုေတာင္းေပးေနမယ္ သိလား။ ေက်ာင္းတစ္ႏွစ္ပုိတက္လုိက္ေတာ့ ပိုေပ်ာ္ဖုိ ့ေကာင္းတာေပါ့။ အစ္ကိုတုိ ့ဆိုရင္ ေက်ာင္းတက္ခ်င္လုိ ့ေတာင္ တက္လုိ ့မရေတာ့ဘူး။ ၾကိဳးစားထား ညီမေရ...

    ReplyDelete
  19. တမီးခ်ံေရ ကိုယ္တိုင္လာလည္ပါတယ္..
    အိုေကသြားျပီဆိုလို.၀မ္းသာပါတယ္
    ခ်မ္းေျမ.ပါေစ...

    ReplyDelete
  20. i am very glad to hear that. Light up the light of your future with education. keep on your study. Tha Mi San......

    Chan May Par Ce
    Cherry Myay

    ReplyDelete
  21. ေကာင္းတယ္မမ....
    ~~မင္းရဲ႔အေရွ႔မွာ အလွပဆုံးမိုးေကာင္းကင္ ပ်ံသန္းဖို႔အားနဲ႔ ေခါင္းေမာ့ၾကည့္လိုက္ပါ.. ~~~
    မမအတြက္သီခ်င္း... အားတင္းထားေနာ္ :D

    ReplyDelete
  22. သန္လ်င္က ေက်ာင္းလား...
    ၀ရန္တာကို ၾကည့္ရတာ ေတာ္ေတာ္တူတယ္...
    anyway, never say die!!!

    ReplyDelete

Post a Comment

ေရးတတ္သလိုသာေရးသြားပါ၊အားမနာပါနဲ႕ းD

Popular posts from this blog

ရွာေတြ႕မိသမွ်..

Untitle

Blogger ဘ၀ ႏွင့္ Hiker ဘ၀